Michał wyjeżdżał na miesiąc w podróż służbową i poprosił żonę, by zaopiekowała się jego matką: Powiedziałam jej, że lepiej będzie, jeśli będziemy żyć bez niej. Potem ona poszła z domu”

Michał wrócił do domu po miesięcznej podróży służbowej. Jego żona i starsza matka czekały na niego w ich trzypokojowym mieszkaniu.

Wcześniej mieszkała w wiosce. Po ślubie syn zaproponował jej sprzedaż domu i kupno mieszkania w mieście, aby mogli mieszkać razem.

Po wielu namowach matka zgodziła się. Ola wprowadziła się i wszystko zaczęło się układać.

Matka gotowała, piekła ciasta, pomagała w sprzątaniu, gdy synowa nie miała czasu. Żyły polubownie i bez problemów. Tak właśnie myślał Michał.

Michał ucałował żonę i przytulił. Potem z niepokojem zapytał ją, gdzie jest mama. Ola odpowiedziała, że w sanatorium i żeby się nie martwił.

Mijały tygodnie, ale matka nigdy nie zadzwoniła. Michał martwił się coraz bardziej, zwłaszcza że nie odpowiadała na jego telefony. W końcu nie wytrzymał i zapytał żonę wprost:

„Gdzie jest moja mama? Mówiłaś, że jest w sanatorium, dlaczego nie odbiera telefonów?”. Na co żona odpowiedziała mu, że nie powinien się martwić, ona nie wie, gdzie jest.

„Jak to nie wiesz?” – zastanawiał się Michał. „Przecież mieszkaliśmy razem. Dlaczego jej dokumenty są tutaj? Co się stało?”

Ola powiedziała, że trudno było jej się nią opiekować, bo miała tyle do zrobienia: „Powiedziałam jej, że lepiej będzie, jeśli będziemy żyć bez niej. Potem wyszła i nigdy więcej jej nie widziałam!” – odpowiedziała żona.

Michał cały wieczór jeździł po mieście w poszukiwaniu matki. Sprawdził wszystkie miejsca, w których mogła się znajdować, dzwonił do szpitali – wszystko na próżno. Gdy przejeżdżał obok parku, zauważył znajomą sylwetkę.

„Mamo?” – pospieszył do kobiety siedzącej na ławce. Odwróciła się, a jej oczy były pełne łez. „Synku! O mój Boże!”

Rzuciła się, by go przytulić. – „Co ty tu robisz? Co się stało? O niczym nie wiedziałem! Wracajmy do domu!”

Na stacji benzynowej Michał kupił gorącą herbatę i ciastka dla matki, a następnie zadzwonił do żony. Spokojnym głosem powiedział:

„Będę w domu za dwadzieścia minut. Masz tyle samo czasu, żeby się spakować i opuścić dom!”

Nie ma już z nami osoby bliskiej Krystynie Jandzie. Był znany w całej Polsce

Dali mojemu synowi mieszkanie na wesele, a ja zatrzymałam jeden klucz, żeby odwiedzać synową: „Mamo, nie potrzebujemy tych kluczy”

Dali mojemu synowi mieszkanie na wesele, a ja zatrzymałam jeden klucz, żeby odwiedzać synową: „Mamo, nie potrzebujemy tych kluczy”