Minęły dwa miesiące od odejścia Jana Frycza. Wkrótce najbliżsi mu ludzie podzielą się wspomnieniami o swoim bliskim, po utracie którego ciężko się pozbierać

Niektórych aktorów pamięta się przede wszystkim z konkretnych ról. Jan Frycz zostawił po sobie coś więcej — postacie, które trudno było pomylić z kimkolwiek innym.

Potrafił być niepokojący, bezwzględny, tajemniczy, ale też zaskakująco zwyczajny. Nawet w rolach drugoplanowych nie ginął wśród innych bohaterów.

Dziś, ponad dwa miesiące po jego śmierci, widzowie będą mogli ponownie usłyszeć o nim od osób, które znały go nie tylko z ekranu, lecz także z codziennej pracy i wieloletniej znajomości.

Jan Frycz urodził się 15 maja 1954 roku w Krakowie. To właśnie z tym miastem związał początki swojej drogi artystycznej.

W 1978 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną, a jeszcze w tym samym roku zadebiutował na zawodowej scenie w krakowskim Teatrze im. Juliusza Słowackiego.

Wybór aktorstwa oznaczał dla niego wejście w świat, któremu pozostał wierny przez kolejne dekady.

Nie budował kariery wyłącznie na popularności filmowej. Teatr był dla niego równie ważny, a może nawet ważniejszy.

Pracował na scenach w Krakowie i Warszawie, między innymi w Starym Teatrze, Teatrze Polskim i Teatrze Narodowym. Współpracował z wybitnymi reżyserami, wśród nich z Andrzejem Wajdą, Jerzym Jarockim i Jerzym Grzegorzewskim.

Z czasem wypracował własny, rozpoznawalny styl. Nie grał postaci w oczywisty sposób. Często pozostawiał w nich coś nieodgadnionego, dzięki czemu widz nie mógł być pewien, co bohater naprawdę myśli i zamierza.

Na dużym ekranie pojawiał się w wielu ważnych polskich produkcjach. Zagrał między innymi w „Wielkim Szu”, „Psach”, „Pornografii”, „Pręgach”, „Nigdy w życiu!” i „25 latach niewinności.

Sprawie Tomka Komendy”. Za role w „Pornografii”, „Pręgach” oraz „25 latach niewinności” otrzymał Polskie Nagrody Filmowe Orły. Młodsza publiczność szczególnie mocno zapamiętała go jako Daria w serialu „Ślepnąc od świateł”.

Była to kreacja, w której jego spokój i oszczędność środków aktorskich potrafiły wywołać większy niepokój niż najbardziej gwałtowna scena.

Za sukcesami zawodowymi kryło się jednak życie prywatne, które nie zawsze układało się spokojnie. Frycz był trzykrotnie żonaty i miał sześcioro dzieci.

Jego pierwszą żoną była aktorka Grażyna Laszczyk. Z tego związku urodziła się Gabriela, która również została aktorką.

Drugie małżeństwo, z Agatą, przyniosło mu pięcioro kolejnych dzieci: Olgę, Marię, Michała, Wojciecha i Antoniego. Trzecią żoną aktora była Małgorzata, z którą pozostał do końca życia.

„Bardzo młody, bardzo przystojny, z nienaganną dykcją” – wspomina Mikołaj Grabowski.

Nie wszystkie rodzinne relacje były łatwe. Po rozpadzie drugiego małżeństwa pojawiły się poważne trudności związane z kontaktami z dziećmi.

Przez lata część tych więzi była osłabiona, a rodzinne sprawy nie należały do tematów, o których aktor chętnie opowiadał publicznie.

Z czasem relacje zaczęły się jednak odbudowywać. Warto pamiętać, że za znanym nazwiskiem i imponującym dorobkiem krył się człowiek, którego życie osobiste miało również trudne rozdziały.

Dwie córki Jana Frycza poszły w jego ślady. Gabriela rozwijała karierę teatralną i filmową, a Olga zdobyła rozpoznawalność dzięki rolom w polskich produkcjach, między innymi w filmie „Wszystko, co kocham”.

Pozostałe dzieci wybrały różne drogi zawodowe. Maria zajęła się pisaniem, Wojciech tworzeniem muzyki, a Antoni pracą przy produkcjach filmowych. Nie wszyscy chcieli jednak pozostawać w centrum zainteresowania mediów.

Sam Frycz przez lata konsekwentnie stawiał pracę artystyczną na pierwszym planie. Nie należał do gwiazd, które regularnie opowiadają o prywatności w kolorowych magazynach.

„Frycz wymyka się wszystkim kategoriom. Był stuprocentowym aktorem. To była treść jego życia. Scena i kamera” – wspominał Jan Englert.

W wywiadach potrafił być bezpośredni, czasem surowy, a jego wypowiedzi nie zawsze były łatwe do przyjęcia.

Na scenie i przed kamerą pozostawał jednak aktorem niezwykle precyzyjnym. Potrafił odnaleźć się zarówno w klasycznym repertuarze, jak i w nowoczesnych, wymagających produkcjach.

Jeszcze w ostatnich miesiącach życia nie zamierzał rezygnować z zawodu. Występował w „Termopilach polskich” w reżyserii Jana Klaty, gdzie wcielał się w króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.

W maju 2026 roku otrzymał za tę rolę Nagrodę Aktorską na 66. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. Niedługo przed śmiercią rozpoczął również próby do „Orestei” w reżyserii Luka Percevala.

Odszedł 15 sierpnia 2026 roku w Warszawie, w wieku 72 lat, w domu rodzinnym i w otoczeniu najbliższych.

Uroczystości pogrzebowe odbyły się 7 września na warszawskich Powązkach Wojskowych. W ostatniej drodze towarzyszyli mu bliscy, przyjaciele, przedstawiciele świata kultury i osoby, które przez lata podziwiały jego pracę. Aktor spoczął w Alei Zasłużonych.

Teraz pamięć o nim powróci w programie „Być gwiazdą”, który zostanie wyemitowany w niedzielę 1 listopada o godzinie 19:30 w Polsacie.

O Janie Fryczu opowiedzą między innymi Anna Dymna, Jan Englert i Mikołaj Grabowski. Dymna znała go jeszcze z młodości, z czasów teatru improwizacji.

Grabowski pamięta go z okresu przygotowań do egzaminów do szkoły teatralnej. Englert przez lata współpracował z nim na scenie Teatru Narodowego.

Szczególnie wymowne są słowa Jana Englerta, który określił Frycza jako aktora wymykającego się kategoriom, całkowicie oddanego scenie i kamerze.

Z kolei Anna Dymna ma wrócić do wspomnień o ich wieloletniej przyjaźni. To właśnie takie osobiste historie mogą pokazać stronę artysty, której nie da się poznać, oglądając nawet najlepsze filmowe role.

Jan Frycz pozostawił po sobie ponad sto kreacji filmowych i telewizyjnych oraz bogaty dorobek teatralny. Nie każda jego rola była pierwszoplanowa, ale wiele z nich na długo zostawało w pamięci.

Niedzielny program będzie okazją, by przypomnieć nie tylko aktora, którego znała cała Polska, lecz także człowieka widzianego oczami przyjaciół i współpracowników.

Czasem właśnie ich wspomnienia pozwalają najpełniej zrozumieć, kim był ktoś, kogo przez lata oglądaliśmy przede wszystkim na scenie i ekranie.

Adam Małysz ma sporo wspólnego z liderem zespołu Ich Troje. Na szczególną uwagę zasługuje informacja o byłych żonach

Życie prywatne Anny Jantar miało potoczyć się inaczej. Jej partnerem miał zostać inny mężczyzna

Violetta Arlak z serialu „Ranczo” już tak nie wygląda. Aktorka, która wcieliła się w rolę Wójtowej, zaprezentowała się widzom zupełnie inaczej