Syn Jana Frycza, Michał, zabrał głos po ceremonii pożegnania ojca. Podzielił się ciepłymi wspomnieniami o nim

Jeszcze długo po pogrzebie Jana Frycza trudno było przejść nad tym dniem do porządku.

7 września na warszawskich Powązkach spotkali się jego bliscy, przyjaciele, aktorzy i ludzie teatru, którzy przez lata dzielili z nim scenę.

Były przemówienia, wspomnienia i muzyka. A kiedy ceremonia dobiegła końca, głos zabrał Michał Frycz. Syn aktora nie próbował opisywać ojca przez pryzmat wielkich ról.

Napisał o człowieku, którego znał przede wszystkim jako tatę. O muzyce, rozmowach, wspomnieniach i o tym, że pewnych więzi nie kończy nawet śmierć.

Michał opublikował w mediach społecznościowych osobiste pożegnanie. Wspomniał, że tego dnia na Powązkach spotkali się ci, którzy byli Janowi Fryczowi bliscy — rodzina, przyjaciele, ludzie filmu i teatru, współpracownicy, a przede wszystkim jego dzieci.

Dla nich była to chwila podziękowania za całe życie ojca i za wszystko, co po sobie zostawił. Jednocześnie Michał podkreślił, że pożegnanie odbyło się tylko w jednym miejscu. W pamięci rodziny Jan Frycz miał pozostać na zawsze.

W jego wpisie szczególne miejsce zajęła muzyka. Michał przypomniał ojca jako człowieka, któremu dawała ona poczucie wolności.

Zwrócił się do niego, wspominając ukochanych The Rolling Stones i wyobrażając sobie, że po drugiej stronie Jan znów może słuchać muzyki, którą kochał.

To właśnie ten szczegół sprawił, że pożegnanie stało się bardzo osobiste. Nie było w nim pompatycznych słów o legendzie polskiego kina. Był syn, który próbował mówić do ojca po swojemu.

A przecież Jan Frycz przez niemal pięć dekad był człowiekiem, którego trudno było nie zauważyć. Urodził się 15 maja 1954 roku w Krakowie.

W 1978 roku ukończył krakowską PWST i jeszcze tego samego roku zadebiutował na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego w „Damach i huzarach” Aleksandra Fredry.

Później związał się między innymi z Teatrem Narodowym w Warszawie, Teatrem Polskim i Starym Teatrem w Krakowie. Od 2006 roku ponownie należał do zespołu Teatru Narodowego.

Nie był aktorem, którego dało się zamknąć w jednym typie ról. Na scenie pracował z najważniejszymi reżyserami polskiego teatru, a
jego nazwisko przez lata pojawiało się przy przedstawieniach, które przechodziły do historii.

Krytycy zwracali uwagę na jego charakterystyczną siłę, inteligencję i umiejętność budowania postaci, w których obok twardości pojawiała się wrażliwość. Szczególnie ważna była dla niego współpraca z Krystianem Lupą.

Równie mocno zapisał się w pamięci widzów filmowych. Pojawiał się w produkcjach bardzo różnych — od kina autorskiego po popularne filmy i seriale.

Za role w „Pornografii”, „Pręgach” oraz „25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy” otrzymał Polskie Nagrody Filmowe Orły.

Jednocześnie nigdy nie przestał być przede wszystkim człowiekiem teatru. To właśnie scena była miejscem, do którego wracał przez całe zawodowe życie.

Co ważne, Jan Frycz pracował niemal do końca. W sezonie 2025/2026 można było oglądać go między innymi w „Królu Learze” i „Jak być kochaną”.

Za rolę króla w „Termopilach polskich” otrzymał w 2026 roku Nagrodę Aktorską na 66. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych.

Rozpoczął również próby do „Orestei” w reżyserii Luki Percevala. Nie zdążył jednak dokończyć tej pracy. Zmarł 15 sierpnia 2026 roku w wieku 72 lat.

Za sceną i ekranem było jednak życie, którego publiczność znała znacznie mniej. Jan Frycz był trzykrotnie żonaty i miał pięcioro dzieci: Gabrielę, Olgę, Antoniego, Michała i Wojciecha.

Część z nich również związała się ze sztuką. Gabriela i Olga zostały aktorkami, a rodzinne nazwisko na stałe zapisało się w polskim świecie artystycznym.

Relacje rodzinne nie zawsze były proste. Życie Jana Frycza miało również swoje trudniejsze rozdziały, a jego dzieci po jego śmierci wspominały nie tylko dorobek artystyczny ojca, lecz przede wszystkim prywatne chwile, rozmowy i rzeczy, których nie da się zobaczyć na scenie.

Michał już wcześniej pisał o tym, że po śmierci taty pozostały niedokończone rozmowy i plany, które nigdy nie zostaną zrealizowane.

Na warszawskich Powązkach spotkali się ci, którzy byli ci bliscy. Twoja rodzina, przyjaciele, ludzie teatru i filmu, współpracownicy, a przede wszystkim my, twoje dzieci.

Właśnie dlatego jego najnowszy wpis po pogrzebie ma taką siłę. Michał nie żegnał aktora, którego znali z ekranów miliony Polaków.

Żegnał własnego ojca. Człowieka, z którym łączyły go lata wspólnego życia, rodzinne wspomnienia i zwyczajne momenty, których po stracie zaczyna brakować najbardziej.

Dziś cię pożegnaliśmy. Ale tylko tutaj. Bo z naszych serc nie odejdziesz już nigdy. Zostaniesz w naszych wspomnieniach, w słowach, gestach i we wszystkim, czego nas nauczyłeś.

Podczas ceremonii żegnano Jana Frycza jako jednego z najwybitniejszych polskich aktorów. W jego dorobku zostały dziesiątki przedstawień i filmów, nagrody oraz role, do których widzowie będą wracać.

Teatr Narodowy podkreślał, że artysta do ostatnich chwil pozostawał aktywny zawodowo.

Dziś kłania się tobie cała Polska za wszystko, co wniosłeś do polskiej kultury, teatru i kinematografii. Ja, twój syn, kłaniam ci się najniżej. Za życie, za wspólne chwile i za to, co dzięki tobie stało się częścią mnie.

Ale dla Michała ten dzień miał zupełnie inny wymiar. Po raz ostatni stanął przed faktem, że ojca nie będzie już przy kolejnych rozmowach, planach ani rodzinnych spotkaniach.

Dlatego zakończył swoje pożegnanie słowami pełnymi miłości i nadziei, że Jan gdzieś wysoko nad chmurami znów odnajdzie muzykę, którą tak bardzo kochał.

Leć już wysoko, tato. Tam, gdzie nie ma bólu ani ciężaru. Odkryj swoje wymarzone, metafizyczne słońce. I odpocznij. Jestem pewien, że i tam znajdziesz swoje miejsce, a muzyka będzie towarzyszyć ci tak jak przez całe życie. Kochamy cię i będziemy kochać zawsze. Do zobaczenia tam, wysoko nad chmurami.

I może właśnie w tym obrazie najlepiej zostaje Jan Frycz — nie tylko na scenie, pod światłami reflektorów, ale także gdzieś poza nią, z muzyką w tle.

Dla publiczności pozostał wielkim aktorem. Dla swoich dzieci był przede wszystkim ojcem. I to właśnie ten drugi obraz po jego śmierci zaczął wybrzmiewać najmocniej.

8-letnia wnuczka Jana Frycza zabrała głos podczas ceremonii pożegnalnej, opowiadając o swoim dziadku. Słowa dziewczynki sprawiły, że wszyscy się zastanowili

Na uroczystości pożegnalnej Jana Frycza pojawił się Karol Nawrocki. Prezydent zdobył się na szczery gest

Dominika Chorosińska ponownie znalazła się w centrum uwagi. Kim jest jej mąż, Michał Chorosiński, i czym się zajmuje