Michał chwycił kierownicę i próbował odwrócić swoją uwagę od tego, co działo się wewnątrz jego samochodu, a powodem tego była jego żona, która dzisiaj mogła konkurować z radiem pod względem gadatliwości.
Wszystko byłoby w porządku, gdyby tylko mówiła, był przyzwyczajony do wyłączania się, gdy mówiła o kosmetykach, przyjaciółkach i potrzebie naprawy, ale dziś coś poszło nie tak i żona postanowiła udzielić mu rad dotyczących prowadzenia samochodu.
Prowadził samochód od prawie piętnastu lat! Ona sama zdała prawo jazdy w zeszłym roku z hukiem i jeździła tylko trzy razy, ale tutaj jest ekspertem.
Jego żona krzyknęła głośno, sprawiając, że jej mąż wzdrygnął się i pomyślał o niej źle, mówiąc, że przed nim są światła i powinien zmniejszyć prędkość.
Co było z nią nie tak? Od razu poczuł, że coś jest nie tak. Wyraz twarzy jego żony, gdy powiedziała mu, że musi iść na targ, był zbyt straszny. Zazwyczaj przed takimi wyprawami miała dobrą minę.
Dobrze jest przejść się alejkami, porozmawiać ze sprzedawcami, potargować się. Tutaj jego żona czuje się jak najlepiej, ponieważ spędziła całe sześć dni wcielając się w rolę inteligentnej nauczycielki języka i literatury.
Gdyby tylko jej uczniowie wiedzieli, jakimi frazami ich nauczycielka potrafi czasem przegiąć. Takich rzeczy nie da się znaleźć w internecie, trzeba czytać klasyków, żeby wplatać takie konstrukcje.
Ale dzisiaj jego żona zaczęła go celowo irytować od momentu wyjścia z domu. Dziesięć razy przypomniała mu o zakręcie, po czym zaczęła na niego krzyczeć, żeby bardziej uważał i zwolnił trzysta metrów przed przejściem dla pieszych.
I to na drodze, którą ten mężczyzna znał doskonale. Nie jechali tamtędy po raz pierwszy, więc skąd ten stres? Ale jego żona pilnie udzielała mu oczywistych rad, których Michał wcale nie potrzebował.
Najpierw uważała, że jadą za wolno, a potem, że za szybko. A potem powiedziała, że chce jechać w drugą stronę i była oburzona, że mąż nie zapytał jej, w którą stronę chce jechać.
Ta logiczna konstrukcja wyrwała Michała z rozmowy na dłuższą chwilę, więc jechał do marketu pogrążony w myślach.
Miał nieśmiałą nadzieję, że jego żona da się teraz ponieść sprzedawcom i nie będzie zawracać mu głowy zupełnie bezużytecznymi, ale irytującymi radami w drodze powrotnej.
Ale w drodze powrotnej żona dręczyła go ze zdwojoną energią. Światła, zakręty, piesi, którzy byli jeszcze pół kilometra dalej, ciągłe zmiany z „nie jedź” na „po co się męczymy, mięso nam się zepsuje”.
Michał walczył z chęcią wyrzucenia żony z samochodu i kontynuowania podróży w błogiej ciszy, ale wciąż chciał żyć i to najlepiej w dobrym zdrowiu. Gdyby to zrobił, miałby problemy z jednym i drugim.
Gdy przed nim pojawiło się znajome podwórko, Michał oblał się siódmym potem. To była najtrudniejsza podróż w jego pełnym przygód życiu. Jeszcze nigdy nie był tak blisko decyzji o rozwodzie.
Michał najbardziej obawiał się, że nieodpowiednie zachowanie żony będzie kontynuowane w domu, ale Bóg miał litość.
Albo zabrakło jej pary, albo wyczytała coś w oczach męża, ale w domu zachowywała się tak samo jak wcześniej, to znaczy bez żadnych załamań.
Ale Michał był obrażony. Był w złym humorze, bo mózg mu wysadziło i nie mógł zrozumieć dlaczego. Ale żona rozwiązała jego problem.
Zapytała go, siadając z mężem na kanapie, jak mu się podobała ich dzisiejsza wyprawa do marketu. Michał tylko rzucił jej gniewne spojrzenie i obraził się jeszcze bardziej, myśląc, że się z niego śmieje.
Jego żona dodała, że jeśli jeszcze kiedykolwiek pojawi się w pobliżu, udzielając rad i wyrażając swoją ekspercką opinię, każda ich wycieczka będzie taka sama jak dzisiejsza.