Przypowieść. Dzieci są godne pochwały i warto być z nich dumnym. Jednak konieczne jest, aby mieć miarę

Możemy być dumni ze swoich dzieci. Można mówić o ich sukcesach. Można opowiadać zabawne i urocze historie, przekazywać ciekawe słowa – wszystko to jest możliwe.

Ale są rzeczy, które mogą zaszkodzić dzieciom, i wierzono w to od czasów starożytnych. I trzeba wyczuć granicę między dumą, pochwałami, dobrymi historiami i przechwałkami.

Chwalenie się jest nadmierną, niepotrzebną pochwałą mającą na celu wywyższenie siebie i upokorzenie innych. Pochwały można wybaczyć dzieciom, ale przechwalanie się u dzieci ma smutne konsekwencje.

Wszystkie historie życia są zawarte w mitach, o czym pisali wielcy filozofowie. Mit o Niobe, która chwaliła się swoimi dziećmi, jest smutny.

Niobe urodziła wiele dzieci, które wyrosły zdrowe i piękne. Matka głośno chwaliła się tym bogini Lata, która miała tylko dwoje dzieci: Apollona i Artemidę.

Kiedy ludzie chwalą się swoimi dziećmi, mogą wywoływać u innych negatywne uczucia: zazdrość, poczucie niedostatku, urazę i ukryty gniew.

W rzeczywistości taki jest cel chwalenia się: wywyższanie się kosztem innych. Ale ci „inni” mogą manifestować swoje negatywne uczucia w działaniach lub wyimaginowanych życzeniach.

To nie wina dziecka, że się przechwala. Że ludzie mówią o jego niezwykłym sukcesie, dobrym zdrowiu, urodzie i pokazują jego drogie zabawki i ubrania. Dziecko staje się teraz celem uwagi innych ludzi. Nieprzyjaznej uwagi.

Szczególnie niebezpieczne jest chwalenie się dziećmi osobom bezdzietnym, które cierpią z powodu niemożności posiadania dzieci. I rodzicom, którzy mają problematyczne dzieci.

I nie dlatego, że ci ludzie będą robić złe rzeczy lub życzyć zła, ale dlatego, że jest to naruszenie praw moralnych. A naruszenia są karane pozbawieniem świadczeń.

Chwalenie się zdrowiem przed niezdrowymi, inteligencją przed opóźnionymi w rozwoju, osiągnięciami sportowymi przed słabymi, bogactwem przed biednymi, szczęśliwą rodziną i kochającymi krewnymi przed tymi, którzy są tych rzeczy pozbawieni, nie jest dobre, złe i niebezpieczne.

Bardzo łatwo jest odróżnić chwalenie się od dobrej historii o swoich dzieciach: czy jest w tym zamiar skrzywdzenia innych? Czy istnieje całkowita obojętność na uczucia innych ludzi? Łącznie z uczuciami dziecka?

Jeśli tak, to jest to przechwalanie się. I możesz sprowadzić na swoje dziecko próby i udręki. I możesz zepsuć charakter dziecka, a tym samym jego los.

Ten, kto kocha, chwali umiarkowanie i z godnością. I nie mówi niepotrzebnych rzeczy. I dokładnie wie, gdzie powiedzieć, a gdzie nie.

Ludzie chwalą, gdy nie ma prawdziwej miłości. I pozbawiają swoich rodziców rodzicielskiej ochrony, chwaląc się, ponieważ sami okazują słabość i infantylizm. Powinniśmy o tym pamiętać.

Gdy tylko wróciliśmy do naszego rodzinnego miasta, mój mąż znów stał się maminsynkiem. Teraz czuję się, jakbym rozmawiała z jego matką

Moja teściowa jest zazdrosna o męża. Kiedyś myślałam, że to wszystko jest bezpodstawne, ale mój teść rzucił światło na prawdę

Moja teściowa jest zazdrosna o męża. Kiedyś myślałam, że to wszystko jest bezpodstawne, ale mój teść rzucił światło na prawdę