„Moja teściowa ciągle wpycha syna mojego męża z jego pierwszego małżeństwa do naszej rodziny. Biega z nim, jestem tym zmęczona”

Wyszłam za mężczyznę, który miał już syna z pierwszego małżeństwa. Jego poprzednia żona była całkiem niezła, pracowała jako tancerka w nocnym klubie i mieliśmy z nią wiele historii.

Przez większość czasu teściowa siedzi z tym dzieckiem. Z Maciejem mamy już wspólną córkę. Po jej narodzinach teściowa nie dawała nam spokoju.

Wnuka nosi przy sobie jak worek z papierami. Zabiera go w każdy weekend, podczas gdy jego matka buduje swoje życie.

Jednocześnie nie chce się ze mną komunikować, w ogóle nie wykazuje chęci.

Warto zaznaczyć, że po ślubie mąż wprowadził się do mojego mieszkania i każde z nas ma własny samochód.

W ogóle nie pozwalam jego synowi przychodzić do mnie.

I nie pozwalam dzieciom się komunikować, nie mieszkamy w haremie, gdzie wszystkie dzieci są wspólne, a mój mąż nie jest sułtanem.

Nigdy nie byłam przeciwna komunikacji mojego męża z moim dzieckiem. Idź do kina, kawiarni, na spacer, ale nie więcej, alimenty to minimum.

Mój mąż wydaje się kochać swojego syna, ale w każdy weekend przyjeżdża jego teściowa i ciągnie go dosłownie za rękę do syna.

Jej w ogóle nie zależy na naszym dziecku, ma swojego ulubionego wnuka. Była żona rzucała też na mojego męża różne złe uroki.

Mieliśmy dość chodzenia do babć, więc włożyła dziecku sól do kieszeni, żeby oddało ją ojcu.

Dlaczego miałabym narażać swoją rodzinę przez nieodpowiednią kobietę? Dzieci dorosną i same zdecydują, czy chcą się komunikować, czy nie.

Mój mąż dopiero teraz zaczął mówić mojej matce, żeby się nie wtrącała, a wcześniej utrzymywał neutralną pozycję, co wcale mi nie odpowiadało.

Wyszłam za mąż bez dzieci. To nawet szalone, że po naszym ślubie moja teściowa przejechała przez miasto o 22:00, aby zabrać wnuka do siebie na weekend.

Twój syn właśnie wziął udany ślub, wróć do domu i usiądź z mężem, bądź szczęśliwa i świętuj, ale nie, musisz zabrać wnuka na weekend.

A syn i jego rodzina nadal będą musieli opiekować się starymi rodzicami. Ale teściowa tego nie rozumie. Mężczyźni kochają dzieci kobiety, którą kochają. Czyż nie mam racji?

„Wszyscy krytykują małżeństwo z powodu kalkulacji, ale nie rozumiem, co w tym złego: musisz dbać o siebie i wychowywać swoje dzieci w dobrobycie”

„Nie mogę liczyć na pomoc ze strony mojej córki i czego mogę od niej oczekiwać: zrobiłam wszystko, by uczynić jej życie lepszym”

„Kiedy nie mieliśmy nic w portfelach, trzymaliśmy się razem, ale kiedy się wzbogaciliśmy, natychmiast się rozstaliśmy: Joanna robiła wszystko, żeby ratować rodzinę”