Moja matka jest zła na mojego brata, ponieważ postanowił podzielić spadek, który mi zostawił: „Ona też jest twoją babcią, więc masz do tego prawo”

Moja matka nigdy mnie nie kochała i nawet nie próbowała tego ukryć. Ponieważ jestem córką mężczyzny, który odmówił poślubienia jej.

Z tego co zrozumiałam, to właśnie ciążą matka chciała związać ze sobą mojego ojca, ale jej się nie udało, więc wyżyła się na mnie przez całe moje życie.

Gdyby nie bała się tego, co ludzie powiedzą, oddałaby mnie do sierocińca, jestem tego pewien. Ale stanowcze „nie” ze strony babci i strach przed osądzeniem przez społeczeństwo powstrzymały moją matkę przed oddaniem mnie.

Kiedy miałam pięć lat, wyszła za mąż, a rok później urodził się mój brat. O dziwo, ojczym traktował mnie bardzo ciepło, dawał mi prezenty, pomagał w lekcjach i chronił przed atakami matki. Ogólnie rzecz biorąc, traktował mnie znacznie lepiej niż moja matka.

Kilka razy nawet pokłócili się z mojego powodu, więc moja matka, aby nie rozwieść się z mężem, po prostu mnie ignorowała. Nie przeszkadzało mi to.

Generalnie więcej komunikowałam się z rodziną ojczyma, którego nazywałam tatą. To, nawiasem mówiąc, bardzo złościło moją mamę. Ale on wspierał mój dziecinny impuls.

Ze strony mamy moja babcia zmarła niemal zaraz po ślubie, więc nie miałam tam żadnych krewnych. Ale rodzina mojego ojczyma przyjęła mnie bardzo dobrze.

Ojczym i jego mama, którą nazywałam babcią, zabrali mnie na pierwszy szkolny dzwonek. Moja mama postanowiła nie iść, a wszyscy udawali, że to z powodu małego dziecka.

Ojczym odrabiał za mnie lekcje, babcia szyła mi stroje na wakacje, a młodsza siostra ojczyma uczyła mnie różnych dziewczęcych mądrości.

Miałam też świetne relacje z bratem, choć mojej mamie się to nie podobało, ale nie sprzeciwiała się ojczymowi, więc tylko zaciskała zęby.

Kiedy mój ojczym zmarł, płakałam jak nigdy wcześniej w życiu. Bardzo bolała mnie strata osoby, która naprawdę mnie kochała. Stało się to, gdy rozpoczęłam pierwszy rok studiów.

Potem nie chodziłam już do mamy i spędzałam czas z bratem u babci.

Teraz mój brat dorósł i w tym roku rozpoczyna trzeci rok studiów. Niedawno zmarła moja babcia. Mój brat był jedynym bezpośrednim spadkobiercą.

Babcia zostawiła mi mieszkanie, domek letniskowy i trochę pieniędzy na koncie oszczędnościowym. Moja matka natychmiast zdecydowała, że mój brat potrzebuje tego wszystkiego, a ja oczywiście nie byłam nawet blisko jej planów.

Ale mój brat zdecydował inaczej. Ponieważ mieszkanie było stare, dom nie był w najlepszym stanie, a domek letniskowy był czasochłonny, ponieważ znajdował się daleko, postanowił sprzedać wszystko i podzielić pieniądze między nas dwoje.

Mój brat wyjaśnił mi, że chociaż nawet nie prosiłam go o podzielenie się czymkolwiek ze mną, to był to również mój spadek, ponieważ ona też była moją babcią.

Cała ta rozmowa zaczęła się, gdy poprosiłam brata o pożyczenie pieniędzy na pierwszą wpłatę za studio, brakowało mi tylko dwustu tysięcy, ale mój brat zdecydował inaczej.

Kiedy moja matka się o tym dowiedziała, wpadła w furię, a następnie wyrzuciła mojego brata z domu, ponieważ ośmielił się postąpić inaczej niż ona zdecydowała i dać mi trochę pieniędzy.

Mój brat spokojnie opuścił dom. Teraz mieszka w wynajętym przeze mnie mieszkaniu. Wkrótce umowa dojdzie do skutku, mieszkanie babci zostanie sprzedane, będę mógł dostać kredyt hipoteczny, a ja i mój brat przeprowadzimy się tam, dopóki nie pójdzie do szkoły. Nie zostawię go.

A moja mama… Urodziła dwoje dzieci, ale straciła je z powodu nienawiści. Ani mój brat, ani ja nie chcemy się z nią kontaktować.

Uzgodniła z mężem, że pójdzie na urlop macierzyński, ale miesiąc później zmienił zdanie ze względu na swoich przyjaciół

Moja żona została byłą żoną po jednym głupim pytaniu: „Twoja mama jest dla ciebie ważniejsza niż ja, ja wszystko rozumiem”

Mój syn mówi, że mam zły wpływ na jego rodzinę, a ja nie chcę, żeby był oszukiwany, i to przez własną żonę