Kto stoi za epidemią boreliozy? Włos zaczyna jeżyć się na głowie!

Kongres USA przeprowadzi dochodzenie, czy Departament Obrony eksperymentował z kleszczami i innymi owadami jako bronią biologiczną w latach 1950-75.

Szczegółowe wątki tego dochodzenia, którymi ma zająć się inspektor generalny Pentagonu, sprawiają, że zwykłemu zjadaczowi chleba włos zaczyna jeżyć się na głowie!

To, że amerykańskie wojsko przeprowadzało eksperymenty z bronią biologiczną przenoszoną przez owady, jest oficjalnie udowodnione. Są na to twarde dowody.

Dochodzenie ma odpowiedzieć na pytania: kto zlecił te eksperymenty, czy doszło do uwolnienia zakażonych kleszczy, czy zdarzyło się, że kleszcze zostały uwolnione celowo, czy program mógł przyczynić się do wzrostu zachorowań na boreliozę i czy istnieją informacje zgromadzone przez amerykańskie wojsko, które mogłyby pomóc w walce z chorobami, które roznoszą kleszcze?

Wniosek zgłosił republikański kongresmen Chris Smith, przewodniczący koła w Kongresie USA, które zajmuje się boreliozą. Na chorobę przenoszoną przez kleszcze rocznie zapada 400 tysięcy Amerykanów.

Skąd pomysł, że to armia jest odpowiedzialna za boreliozę?

Smith powołuje się na lekturę „licznych książek i artykułów”, które miały sugerować, że w Forcie Detrick i Plum Island przeprowadzono eksperymenty z kleszczami. Niektóre z tych publikacji to poważne książki naukowe. W wydanej przez Uniwersytet Stanforda książce Kris Newby „Ugryzieni.

Sekretna historia boreliozy i broni biologicznych” pojawia się wypowiedź odkrywcy patogenu boreliozy Willy’ego Burgdorfera, który miał powiedzieć, że epidemia tej choroby to efekt nieudanego eksperymentu wojskowego.

Według tej teorii armia USA miała w latach sześćdziesiątych rozprzestrzeniać zakażone boreliozą kleszcze nad osiedlami mieszkalnymi, co byłoby przyczyną epidemii tej choroby.

Eksperymenty z bronią biologiczną na terenie USA

Prezydent Richard Nixon oficjalnie zabronił badań nad bronią biologiczną w 1969 roku, ale te eksperymenty mogły być później kontynuowane, co sugerował między innymi amerykański „Roll Call”, gazeta specjalizująca się w informacjach dotyczących pracy Kongresu.

Nixon zdecydował się zakończyć amerykański program prac nad bronią biologiczną nie bez powodu. Wyszły na jaw liczne kontrowersje, a opinia publiczna była oburzona po ujawnieniu co najmniej kilku przypadków przeprowadzania eksperymentów na otwartej przestrzeni na terenie USA.

W latach sześćdziesiątych centrum uwagi naukowców pracujących dla amerykańskiej armii przesunęło się ze środków, które zabijają, na takie, które obezwładniają i wywołują długotrwałe konsekwencje, mające sparaliżować opiekę zdrowotną przeciwnika.

Były to czasy, gdy groźba totalnej wojny między wrogimi mocarstwami była jak najbardziej realna. Amerykanie budowali schrony przeciwatomowe w przydomowych ogrodach, a w naszych szkołach przeprowadzano szkolenia, jak zachować się w trakcie ataku nuklearnego.

Polska jako członek Układu Warszawskiego, oraz ze względu na swoje położenie, mogła być jednym z głównych celów ataku wojsk NATO.

Są dowody na testowanie patogenów wielu chorób

Pod kątem ich wykorzystania jako broni biologicznej Amerykanie testowali patogeny wielu chorób, ale nie ma potwierdzonych informacji, że była wśród nich borelioza.

Potwierdzone są natomiast fakty między innymi śmierci kilkuset małp w Forcie Detrick czy testowania w nowojorskim metrze oraz na waszyngtońskim lotnisku, jak rozprzestrzenia się broń biologiczna.

We wrześniu 1950 roku, gdy ryzyko wojny amerykańsko-radzieckiej wisiało w powietrzu, armia wypuściła do oceanu u wybrzeży San Francisco koktajl zawierający groźne bakterie, żeby sprawdzić, jak będzie się rozprzestrzeniać. Do szpitali trafiło 11 osób, z których jedna zmarła. Sprawę ujawniono po 26 latach.

Nixon w 1969 roku zdecydował, że w przyszłości będzie można prowadzić badania tylko nad bronią biologiczną, którą można wykorzystać w celach obronnych i zarządził zniszczenie arsenału broni biologicznej USA. Miało to zakończyć się w 1973 roku. W mediach raz po raz pojawiają się jednak sugestie, że tak się nie stało.

Borelioza rozprzestrzenia się także w Polsce

Od lat sześćdziesiątych liczba zachorowań na boreliozę rośnie nie tylko w USA. Także w Polsce odnotowujemy lawinowy wzrost zachorowań na przestrzeni lat, ale w naszym kraju sytuacja pogorszyła się po 2000 roku.

W latach dziewięćdziesiątych odnotowywano mniej niż 1000 zachorowań rocznie. W 2000 roku było to dwa razy więcej – 1850. W 2009 roku po raz pierwszy przekroczono liczbę 10 tysięcy zachorowań, w 2015 było ich już 13624, a w 2016 – blisko 22 000!

Inne teorie: za boreliozę trzeba winić globalizację i zmianę klimatu

Poza teorią, że za wszystkim stoją eksperymenty amerykańskiej armii, są też inne, bardziej popularne wśród epidemiologów. Po pierwsze, za wzrost zachorowań ma odpowiadać globalizacja: fakt, że ludzie coraz częściej się przemieszczają z miejsca na miejsce, wzrost gęstości zaludnienia i przyrost naturalny.

Innym czynnikiem ma być zmiana klimatu, która ułatwia życie roznoszącym chorobę kleszczom, a także zwierzętom, od których kleszcze się zakażają, między innymi wiewiórkom i myszom.

To gryzonie są głównym rezerwuarem bakterii wywołujących boreliozę. Ale rolę równoczesnego żywiciela i rezerwuaru odpowiedzialnych za boreliozę krętków, odgrywa ponad 300 gatunków ssaków i niektóre gatunki ptaków. Kleszcze zarażają się boreliozą, żywiąc się krwią tych zwierząt. A potem przenoszą zakażenie na ludzi.

W USA zainfekowane kleszcze występują przede wszystkim na wschodnim wybrzeżu, w Europie najwięcej z nich występuje w Europie Środkowej, w tym w Polsce. Na niektórych obszarach Polski aż 25 proc. kleszczy jest nosicielami bakterii odpowiedzialnych za boreliozę.