Dziś Jolanta Kwaśniewska ma już za sobą lata spędzone w Pałacu Prezydenckim, dyplomatyczne spotkania i obowiązki, które przez długi czas wyznaczały rytm jej codzienności.
Mogłoby się wydawać, że niewiele rzeczy jest jeszcze w stanie ją zaskoczyć. Tymczasem była pierwsza dama zdradziła, że w 2027 roku zamierza spełnić kolejne marzenie.
Chce zapisać się na kurs garncarstwa i własnoręcznie ulepić wazon, którego wygląd już sobie wyobraziła. Wcześniej wróciła także do innej pasji – zaczęła malować akwarelami.
Jej opowieść ma jednak jeszcze jeden ciekawy wątek. Okazuje się, że już jako mała dziewczynka wyobrażała sobie zupełnie inną przyszłość. Marzyła o aktorstwie.
Jolanta Kwaśniewska urodziła się 3 czerwca 1955 roku w Gdańsku. Dzieciństwo spędziła w Trójmieście, w rodzinie, w której dużą rolę odgrywały dyscyplina, obowiązkowość i wzajemna troska.
Jej ojciec Julian Konty był oficerem Wojsk Ochrony Pogranicza, a matka Anna pracowała jako księgowa. Jolanta wychowywała się z dwiema siostrami.
Sama po latach wspominała, że nie była typową dziewczynką, która najchętniej spędzała czas w sukienkach i bawiła się lalkami.
Wolała towarzystwo chłopców, krótkie spodenki i zabawy na podwórku. Miała dużo energii i temperament, który – jak przyznawała w rozmowach – pozostał jej do dziś.
W szkolnych latach pojawiło się również marzenie, które po latach wspomniała z uśmiechem. Jolanta chciała zostać aktorką.
Brała udział w jasełkach organizowanych w szkole podstawowej. Dzieci odwiedzały wtedy dom dziecka w Gdańsku-Wrzeszczu, a narratorem przedstawienia był ich starszy kolega, Krzysztof Kolberger, który później został znanym aktorem i reżyserem.
Młoda Jolanta wcielała się w rolę królewny. Występy przed publicznością sprawiały jej przyjemność i przez pewien czas wydawało jej się, że właśnie z aktorstwem zwiąże przyszłość. Ostatecznie wybrała jednak inną drogę.
Po ukończeniu IX Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku rozpoczęła studia prawnicze na Uniwersytecie Gdańskim. W 1979 roku uzyskała dyplom na Wydziale Prawa i Administracji.
To właśnie w okresie studiów poznała Aleksandra Kwaśniewskiego. Ich znajomość z czasem przerodziła się w związek, który okazał się jednym z najważniejszych rozdziałów jej życia.
Pobrali się 23 listopada 1979 roku. W tamtym czasie Aleksander Kwaśniewski rozwijał swoją działalność publiczną, a Jolanta rozpoczynała zawodową drogę.
Nie przypuszczali zapewne, jak bardzo zmieni się ich codzienność w kolejnych latach. W lutym 1981 roku urodziła się ich córka Aleksandra, nazywana przez najbliższych Olą.
Rodzina stała się dla Jolanty ważnym punktem odniesienia, choć życie zawodowe i ambicje obojga małżonków wymagały wielu kompromisów.
Po studiach Kwaśniewska nie ograniczyła się do roli żony i matki. Pracowała między innymi w polsko-szwedzkiej firmie PAAT, gdzie zajmowała się sprawami handlowymi.
Później prowadziła własną agencję nieruchomości Royal Wilanów. Miała więc doświadczenie zawodowe i biznesowe jeszcze zanim jej mąż został prezydentem Polski. Nie była osobą, która dopiero w Pałacu Prezydenckim zaczęła budować własną aktywność.
Wszystko zmieniło się w 1995 roku, kiedy Aleksander Kwaśniewski wygrał wybory prezydenckie.
Jolanta Kwaśniewska została pierwszą damą i przez następne dziesięć lat reprezentowała Polskę podczas oficjalnych uroczystości, zagranicznych wizyt oraz spotkań z przedstawicielami innych państw.
Szybko okazało się, że nie zamierza ograniczać swojej roli do obecności u boku męża. Zaczęła aktywnie angażować się w sprawy społeczne, szczególnie dotyczące dzieci, kobiet, osób chorych i potrzebujących pomocy.
W 1996 roku powołano Fundację „Porozumienie Bez Barier”, która rozpoczęła działalność na rzecz osób zagrożonych wykluczeniem.
Jednym z najbardziej rozpoznawalnych przedsięwzięć były „Motylkowe Szpitale”, dzięki którym dziecięce oddziały szpitalne zyskiwały bardziej przyjazne, kolorowe przestrzenie.
Fundacja angażowała się również w działania związane z profilaktyką nowotworową, wsparciem młodych talentów i poprawą warunków leczenia najmłodszych pacjentów.
Kwaśniewska zyskała także rozpoznawalność dzięki elegancji i wyczuciu stylu. Jej stroje były komentowane przez media, a każda większa uroczystość stawała się okazją do oceniania kolejnych kreacji.
Sama przyznawała jednak, że dobrego zachowania przed kamerami i odpowiedniego przygotowania do oficjalnych spotkań musiała się nauczyć.
Nie wszystko przychodziło od razu. Z czasem wypracowała własny sposób prezentowania się, który stał się jej znakiem rozpoznawczym.
W życiu prywatnym najważniejsze pozostawały dla niej relacje z mężem i córką. Małżeństwo z Aleksandrem Kwaśniewskim przetrwało zarówno lata intensywnej działalności politycznej, jak i dziesięcioletni pobyt w Pałacu Prezydenckim.
Jolanta wielokrotnie podkreślała znaczenie poczucia humoru, wzajemnego zrozumienia i umiejętności spędzania czasu razem.
W rozmowach wspominała również o zwyczajnych przyjemnościach, takich jak wspólne przygotowywanie przetworów czy domowe chwile z dala od oficjalnych obowiązków.
Ich córka Aleksandra dorastała w szczególnych okolicznościach. Miała zaledwie czternaście lat, kiedy jej ojciec został prezydentem.
Później sama związała się z mediami, została dziennikarką i prezenterką, a w 2012 roku wyszła za mąż za muzyka Kubę Badacha.
Jolanta Kwaśniewska wielokrotnie mówiła o macierzyństwie jako o jednej z najważniejszych ról swojego życia.
Przyznawała również, że okres prezydentury męża oznaczał dla niej mniej czasu dla córki, niż chciałaby mieć.
Nie ukrywała, że dziś patrzy na tamte lata także z perspektywy matki, która chciałaby niektóre rodzinne chwile przeżyć spokojniej.
Kiedy w 2005 roku Aleksander Kwaśniewski zakończył drugą kadencję, Jolanta opuściła Pałac Prezydencki, ale nie zrezygnowała z działalności publicznej.
Nadal angażowała się w pracę fundacji, wspierała inicjatywy dotyczące kobiet i uczestniczyła w projektach społecznych. Współtworzyła również Kongres Kobiet.
Z czasem zaczęła pojawiać się w telewizji, prowadziła programy poświęcone stylowi, relacjom i codziennemu życiu.
Napisała także kilka książek, w tym „Lekcję stylu” oraz publikację „Pierwsza dama. Jolanta Kwaśniewska w rozmowie z Emilią Padoł”.
Teraz w jej życiu pojawił się temat, który nie ma nic wspólnego z polityką, protokołem dyplomatycznym czy społecznymi kampaniami.
W rozmowie z „Dzień Dobry TVN”, przeprowadzonej przy okazji promocji książki „Twoja (Anty)Bucket Lista. 111 sposobów na powrót do siebie”, którą napisała wspólnie z Jakubem B. Bączkiem, opowiedziała o swoich nowych zainteresowaniach.
Przyznała, że zaczęła malować akwarelami i daje jej to ogromną radość. Nie traktuje tego jako chwilowej zachcianki.
To powrót do aktywności, na które wcześniej często brakowało miejsca w napiętym kalendarzu. Na tym jednak nie zamierza poprzestać.
„Następną rzeczą, którą chcę zrobić, jest zapisanie się na kurs garncarstwa i już dokładnie wiem, jaki wazon chcę ulepić. Zrobię to w przyszłym roku” – zdradziła.
Właśnie ten szczegół sprawia, że jej plany na 2027 rok brzmią tak interesująco. Nie mówi o abstrakcyjnym marzeniu ani o wielkiej podróży.
Ma już konkretny pomysł na przedmiot, który chce stworzyć własnymi rękami. Po latach spędzonych w świecie oficjalnych spotkań i publicznych obowiązków zamierza poświęcić czas pracy z gliną.
W rozmowie była pierwsza dama wróciła również do dawnego marzenia o aktorstwie. Wspomniała szkolne przedstawienia i rolę królewny, w którą wcielała się jako dziewczynka.
Dziś patrzy na tamte wspomnienia z dystansem i humorem. Aktorką nie została, ale jej życie i tak wielokrotnie prowadziło ją na sceny, przed kamery i do miejsc, w których musiała występować przed publicznością.
Jolanta Kwaśniewska podkreśla, że marzenia nie muszą oznaczać spektakularnych osiągnięć. Czasem wystarczy wrócić do czegoś, co kiedyś sprawiało przyjemność, ale zostało odłożone na później.
W jej przypadku są to akwarele i garncarstwo. W 2027 roku chce znaleźć czas na kolejną nową umiejętność, a konkretny kształt wymarzonego wazonu ma już w głowie.
Po latach, w których jej kalendarz wypełniały obowiązki publiczne, spotkania i działalność społeczna, taki plan brzmi jak bardzo osobista decyzja.
Ja teraz wracam do dziecięcych marzeń i na przykład zaczęłam malować akwarelami. Sprawia mi to ogromną frajdę. Następną rzeczą, którą chcę zrobić, jest zapisanie się na kurs garncarstwa i już dokładnie wiem, jaki wazon chcę ulepić. Zrobię to w przyszłym roku.
Nie chodzi o kolejny tytuł, nagrodę ani publiczne wyróżnienie. Tym razem najważniejsze będzie coś, co powstanie w ciszy pracowni, z kawałka gliny i własnej wyobraźni.
A dziewczynka, która kiedyś marzyła o występowaniu na scenie, dziś odkrywa, że wciąż może dawać sobie przestrzeń na rzeczy, o których myślała przed laty.
Za chwilę kolejny finał WOŚP, na który wszyscy czekali, a tu Jerzy Owsiak ogłosił coś bardzo ważnego
Marcin Hakiel i Dominika Serowska pojawili się w środowy poranek w studiu „Dzień Dobry TVN”.…
Jerzy Owsiak od lat kojarzy się z czerwonymi serduszkami, styczniowym finałem i charakterystycznym głosem, który…
Archiwalne zdjęcia Anny Seniuk przyciągają uwagę nie tylko dlatego, że pokazują aktorkę sprzed wielu lat.…
Jacek Kawalec nie zamierzał milczeć, kiedy wokół jego parodii Zenona Martyniuka rozpętała się medialna burza.…
Po tragedii, która rozegrała się w centrum Krakowa, pojawiło się pytanie, o którym początkowo mówiło…
Daniel Olbrychski należy do tych artystów, których nie trzeba przedstawiać polskiej publiczności. Wystarczy wymienić kilka…