Jaka jest prawda o małżeństwie Kwaśniewskich. Jak toczy się ich życie za zamkniętymi drzwiami

Przez dziesięciolecia Polacy oglądali ich przede wszystkim podczas oficjalnych uroczystości. On jako prezydent, ona jako pierwsza dama.

Eleganckie stroje, zagraniczne wizyty, spotkania z politykami i głowami państw sprawiały, że Jolanta i Aleksander Kwaśniewscy stali się jedną z najbardziej rozpoznawalnych par w polskim życiu publicznym.

A przecież za zamkniętymi drzwiami Pałacu Prezydenckiego ich małżeństwo wyglądało zupełnie zwyczajnie.

Dziś, po ponad czterech dekadach razem, Jolanta Kwaśniewska opowiada o drobiazgach, które przez lata pozwoliły im pozostać blisko siebie.

I nie są to wielkie deklaracje ani recepty rodem z poradników. Raczej kwiaty przynoszone do domu, długie rozmowy po powrocie ze spotkań i zwykła ciekawość drugiego człowieka.

W najnowszej rozmowie była pierwsza dama została zapytana o to, co jej zdaniem powinien mieć w sobie dobry mąż. Odpowiedź od razu skierowała na własny związek.

Mówiła o wspólnych wartościach, podobnym spojrzeniu na świat i przede wszystkim o ciekawości ludzi. Jej zdaniem właśnie na takich rzeczach przez lata opierała się relacja z Aleksandrem.

To bardzo proste słowa jak na małżeństwo, które przez większą część wspólnego życia znajdowało się pod obserwacją opinii publicznej. A jednak właśnie w tej prostocie może tkwić ich sposób na codzienność.

Jolanta zdradziła również coś, czego nie widać na oficjalnych fotografiach. Aleksander Kwaśniewski ma swoją ulubioną kwiaciarnię i kiedy wraca do domu, często przywozi żonie kwiaty.

To drobny zwyczaj, który nie wymaga wielkich pieniędzy ani uroczystej okazji. Po prostu pamięta. Przez lata takich gestów nazbierało się zapewne znacznie więcej, ale właśnie ten zapadł jej w pamięć.

Kwiaty w domu nie są więc elementem wizerunku byłej pierwszej damy. Są częścią ich prywatnego życia.

Podobnie wyglądają ich rozmowy. Kiedy wracają ze spotkań czy różnych wydarzeń, nie zamykają dnia wraz z przekroczeniem progu domu.

Siadają i opowiadają sobie, co się wydarzyło, kto co powiedział, co ich zaciekawiło. Jolanta mówiła o tym z wyraźną przyjemnością.

Dla niej ważne jest, że nadal interesuje ją to, co przeżywa jej mąż, a Aleksandra interesują jej doświadczenia. To nie brzmi jak wielka teoria udanego małżeństwa.

Bardziej jak przyzwyczajenie dwóch osób, które po latach nadal chcą wiedzieć, co dzieje się w świecie tego drugiego.

Jednym z przykładów, którym podzieliła się była pierwsza dama, była sytuacja związana z jej najnowszą książką. Kiedy publikacja po raz pierwszy trafiła na jej biurko, jedną z pierwszych osób, które ją przejrzały, był właśnie Aleksander.

Przeczytał ją i powiedział żonie, że jest mądra i ciekawa. Dla Jolanty nie był to jedynie miły komplement. Z jej słów wynika, że ważne było samo zainteresowanie tym, czym aktualnie żyje i nad czym pracuje.

Historia ich związku zaczęła się jednak długo przed Pałacem Prezydenckim i kamerami. Poznali się na Uniwersytecie Gdańskim.

Jolanta wspominała, że Aleksander bardzo szybko zainteresował się nią i już po pierwszym spotkaniu miał powiedzieć znajomym, że się z nią ożeni.

Ona sama nie była początkowo gotowa na taką deklarację. Miała za sobą wcześniejsze rozstanie i chciała najpierw skończyć studia. On jednak nie odpuszczał.

Z czasem przekonała się, że przy nim łatwiej było jej wrócić do życia po trudniejszych emocjach. 23 listopada 1979 roku pobrali się w Gdańsku.

Mieli po kilkadziesiąt lat mniej, a przed sobą życie, którego przebiegu nie mogła przewidzieć żadna ze stron. Aleksander zaczął coraz mocniej angażować się w politykę, a wraz z jego karierą zmieniała się również codzienność całej rodziny.

Jeszcze zanim został prezydentem, Jolanta musiała przyzwyczaić się do tego, że życie jej męża nie mieści się w zwykłych godzinach pracy. Później było już tylko intensywniej.

Kiedy w 1995 roku Aleksander Kwaśniewski wygrał wybory prezydenckie, prywatność rodziny praktycznie przestała być prywatnością.

Pałac Prezydencki, zagraniczne delegacje, wizyty zagranicznych gości i obowiązki państwowe sprawiły, że każdy krok pary mógł być obserwowany.

Jolanta w jednym z dawnych wywiadów przyznawała, że politykiem nie jest się od ósmej do szesnastej.

Nawet podczas wyjazdu wypoczynkowego jej mąż pozostawał w kontakcie z pracownikami, odbierał dokumenty i telefony. Ona sama jednak potrafiła znaleźć w tej sytuacji coś dla siebie — możliwość poznawania świata i ludzi.

Bycie pierwszą damą stało się dla niej z czasem osobną rolą. Jolanta Kwaśniewska nie ograniczyła się do towarzyszenia mężowi podczas oficjalnych wydarzeń.

„Najważniejsze jest nadawanie na tych samych falach. To jest dla mnie szalenie ważne. I myślę, że tak się właśnie z mężem dobraliśmy, że podzielamy bardzo podobne wartości, podobny sposób patrzenia na świat. I to, co jest ogromnie ważne, to jest ciekawość świata i ludzi” – wyznała Jolanta Kwaśniewska.

Zaangażowała się w działalność społeczną i stworzyła Fundację „Porozumienie bez Barier”, która zajmowała się między innymi pomocą chorym dzieciom oraz osobom potrzebującym wsparcia.

W 1997 roku powstał również Fundusz Pomocy Młodym Talentom Jolanty i Aleksandra Kwaśniewskich, którego celem było pomaganie uzdolnionym młodym ludziom, zwłaszcza tym, którzy z powodu różnych barier mieli trudniejszy start.

Jej działalność została zauważona nie tylko przez środowiska społeczne. W 1998 roku czytelnicy „Twojego Stylu” przyznali jej tytuł Kobiety Roku 1997.

„Mój mąż ma taką swoją ukochaną budkę, swoje panie kwiaciarki, gdzie zawsze zatrzymuje się, żeby przyjechać do domu z kwiatami. Te kwiaty rzeczywiście u nas w domu zawsze są”.

W uzasadnieniu zwracano uwagę nie tylko na elegancję i sposób reprezentowania Polski, ale również na działalność fundacji, pomoc dzieciom i wspieranie utalentowanej młodzieży.

Ale za tym publicznym obrazem nadal istniało zwyczajne małżeństwo. Aleksander po latach sam wspominał okres prezydentury jako jeden z najważniejszych etapów swojego życia, ale jednocześnie mówił o małżeństwie z Jolantą jako o jednej z najwspanialszych rzeczy, które go spotkały.

W 2004 roku, kiedy świętował 25-lecie małżeństwa, podkreślał również, że wspólnie wychowali córkę Aleksandrę i że rodzina była dla niego czymś niezwykle ważnym.

„Z mężem ubóstwiamy sytuacje, jak wracamy gdzieś ze spotkań, to siadamy i od razu omawiamy: 'Olusiu, powiedz mi, jak było? I co on powiedział? I jak to wyglądało? Co fajnego widzieliście?’. To jest fajna rzecz. Sytuacja z życia wzięta: dla mnie to było ogromnie miłe, jak ta najnowsza książka pojawiła się pierwszy raz na moim biurku i pierwszą osobą, która przede mną nawet tę książkę przejrzała i powiedziała: 'Mądra, fajna książka’ – to był właśnie mój mąż” – mówiła Kwaśniewska.

Aleksandra Kwaśniewska dorastała w bardzo szczególnych warunkach. Kiedy jej ojciec obejmował urząd prezydenta, miała 15 lat. Nagle normalne życie nastolatki zostało połączone z ogromnym zainteresowaniem mediów.

Jej rodzice musieli więc nie tylko radzić sobie z presją polityczną, ale również chronić córkę przed konsekwencjami własnej popularności.

Dziś Aleksandra jest dorosłą kobietą i od lat prowadzi własne życie zawodowe i prywatne, pozostając jednocześnie blisko rodziców.

Po zakończeniu prezydentury w 2005 roku mogło się wydawać, że Kwaśniewscy wreszcie całkowicie znikną z zainteresowania opinii publicznej.

Tak się nie stało. Aleksander nadal pojawia się w mediach jako były prezydent i komentator życia publicznego, a Jolanta kontynuuje działalność społeczną i pisarską.

Wciąż są razem, choć dziś zdecydowanie więcej ich życia toczy się poza oficjalnymi wydarzeniami niż w czasach Pałacu Prezydenckiego.

I może właśnie wtedy najlepiej widać prawdziwy charakter ich relacji. Nie podczas uroczystych bankietów, nie na czerwonym dywanie i nie na zdjęciach z zagranicznych wizyt.

Raczej wtedy, gdy wracają do domu, odkładają oficjalne ubrania i zaczynają pytać siebie nawzajem, jak minął dzień.

Przez lata media wielokrotnie próbowały dopisywać historie do życia znanej pary. Tymczasem Jolanta Kwaśniewska, mówiąc dzisiaj o swoim małżeństwie, nie opowiada o sekretach wielkich przemian ani o jednym magicznym sposobie na trwały związek.

Opowiada o czymś znacznie bardziej przyziemnym: o tym, że trzeba być ciekawym drugiego człowieka, rozmawiać i pamiętać o drobnych gestach.

Trudno znaleźć bardziej zwyczajny obraz małżeństwa, które przez ponad cztery dekady przeżyło tak niezwykłe życie. Byli młodymi ludźmi, gdy się poznali.

Potem przyszła kariera polityczna, prezydentura, dziesiątki podróży, życie w świetle kamer i wychowanie córki w warunkach, których większość rodziców nigdy nie pozna.

A mimo to po latach w ich domu nadal są kwiaty przynoszone przez męża i rozmowy po powrocie do domu.

To właśnie może być najciekawsza prawda o Kwaśniewskich. Nie ma potrzeby szukać jej w sensacyjnych historiach za zamkniętymi drzwiami.

Wystarczy posłuchać samej Jolanty. Z jej słów wyłania się obraz dwojga ludzi, którzy po 44 latach wspólnego życia nadal potrafią się sobą zainteresować, mają sobie coś do powiedzenia i znajdują przyjemność w tym, że druga osoba dobrze czuje się z tym, co robi.

A wszystko zaczęło się od dwojga studentów, którzy spotkali się na gdańskim uniwersytecie. Jeden z nich już wtedy był pewien, że chce poślubić tę drugą osobę. Reszta historii zajęła im całe dorosłe życie.

Gest Oliwii Bieniuk w 12. rocznicę odejścia Anny Przybylskiej poruszył wszystkich. Jak córka uczciła pamięć mamy

Michał Wiśniewski wyjawił kulisy rozwodu z Polą. Według niego wszystko wyglądało zupełnie inaczej, niż wszyscy sądzili

Znany aktor serialu „Ranczo” pożegnał się z tym światem. Rodzina opowiedziała o wszystkich szczegółach tego, co się wydarzyło, oraz o jego ostatnich dniach