Po tragedii w Krakowie uwaga opinii publicznej skupiła się na Michale Oksińskim. Z czasem na jaw wyszły jednak kolejne informacje, które nadały tej historii jeszcze bardziej dramatyczny wymiar.
W rodzinnym mieszkaniu 24-latka w Ostrowcu Świętokrzyskim odnaleziono ciała jego rodziców i młodszej siostry. Dla mieszkańców bloku był to wstrząs, którego nie potrafili pojąć.
Znali tę rodzinę od lat. Spotykali ją na klatce schodowej, rozmawiali, czasem spędzali razem czas.
W rozmowach z reporterami próbowali odtworzyć obraz ludzi, których nagle zabrakło, i opowiedzieć, jak zapamiętali życie za drzwiami sąsiedniego mieszkania.
Najwięcej emocji budzą wspomnienia o rodzicach Michała. Zdzisław Szostak, sąsiad mieszkający obok rodziny, w rozmowie z „Faktem” mówił, że znał małżeństwo od dawna.
Spędzali nawet wspólnie sylwestra. Nie miał powodów, by źle o nich myśleć. Zapamiętał ich jako ludzi pogodnych, otwartych i towarzyskich.
„Normalni ludzie, bardzo otwarci” – tak opisywał ich po tragedii. Według jego relacji matka Michała pracowała w pobliskim sklepie, a ojciec prowadził firmę elektryczną.
Podobne słowa padały również w rozmowach innych mieszkańców. Sąsiadka wspominała, że rodzice Michała byli zawsze uśmiechnięci. Inna osoba podkreślała, że rodzina nie sprawiała problemów i dobrze żyła z otoczeniem.
„Porządna rodzina, bezkonfliktowa, dobrzy sąsiedzi” – mówiła w rozmowie z Wirtualną Polską. W tych wypowiedziach powtarzał się jeden motyw: niedowierzanie.
Ludzie, których znali jako zwyczajnych sąsiadów, znaleźli się w centrum wydarzeń, które trudno było sobie wyobrazić.
No mieli taką pasję. Jeździli obaj na pobliską strzelnicę, co niedzielę rano. Nie wydawało mi się to niebezpieczne – opowiadał sąsiad.
Reporterzy pytali również o samego Michała. Wspomnienia mieszkańców były mniej jednoznaczne. Niektórzy opisywali go jako chłopaka wycofanego, który rzadko nawiązywał rozmowę.
Mijał sąsiadów na schodach, czasami odpowiadał na powitanie, ale nie szukał bliższych kontaktów. Jedna z mieszkanek zwróciła uwagę, że często chodził z kapturem naciągniętym na głowę.
On troszkę dziwny. Nigdy nie rozmawiał. Jak mu się przypomniało, rzadko, to mówił dzień dobry. A tak to kaptur naciągnięty na głowę. Nigdy go nie widziałem w moro – powiedziała jedna z mieszkanek.
Nie przypominała sobie, by ubierał się w wojskowe stroje czy ostentacyjnie demonstrował zainteresowanie militariami.
Nie oznacza to jednak, że sąsiedzi widzieli w nim osobę niebezpieczną. Wręcz przeciwnie – w ich relacjach pojawiało się zdziwienie, że ktoś, kogo spotykali na co dzień, mógł być powiązany z tak brutalnymi wydarzeniami.
Rodzina była spokojna, nie słyszeliśmy żadnych awantur. Chłopak przechodził, czasem mówił dzień dobry, nie ubierał się w żaden mundur, nie wiedzieliśmy, że interesował się bronią. Nie sprawiał wrażenia niebezpiecznego. Siostra zajmowała się malarstwem, nawet w lokalnej telewizji był z nią wywiad, tyle mogę powiedzieć – relacjonowali wstrząśnięci mieszkańcy bloku.
Były szkolny kolega Michała, cytowany przez Wirtualną Polskę, wspominał go jako zwyczajnego chłopaka z czasów podstawówki i gimnazjum. Przyznał jednak, że od kilku lat nie mieli kontaktu i nie wiedział, co działo się w jego życiu później.
W opowieściach sąsiadów pojawił się także temat strzelectwa. Według Zdzisława Szostaka ojciec i syn mieli wspólne zainteresowanie – regularnie jeździli na pobliską strzelnicę, podobno w niedzielne poranki.
Sąsiad wiedział również, że w mieszkaniu przechowywana była broń w specjalnym sejfie. Traktował to jako hobby, nie jako sygnał zagrożenia.
Trudno mi zrozumieć to, co się stało. Normalni ludzie, bardzo otwarci – mówił Zdzisław Szostak.
Samo uprawianie strzelectwa ani posiadanie pozwolenia na broń nie oznacza oczywiście skłonności do przemocy. Dopiero po tragedii te informacje zaczęły być szeroko przywoływane w relacjach medialnych.
Oficjalne ustalenia prokuratury potwierdziły, że Michał Oksiński od stycznia 2026 roku miał pozwolenie na broń palną, a pierwszą broń kupił w marcu.
Podczas oględzin rodzinnego mieszkania zabezpieczono siedem kolejnych sztuk broni. Śledczy ustalili, że w nocy z 6 na 7 listopada lub w sobotę rano zginęli jego rodzice i 21-letnia siostra.
Każda z ofiar miała dwie rany postrzałowe głowy. Prokuratura prowadzi postępowanie dotyczące tych zabójstw oraz późniejszego ataku w Krakowie.
Szczególnie bolesne są wspomnienia dotyczące siostry Michała. Miała 21 lat i studiowała na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Interesowała się malarstwem, tworzyła obrazy, a jej prace były prezentowane na wystawach. Sąsiedzi pamiętali ją jako dziewczynę uzdolnioną artystycznie.
Jedna z mieszkanek wspomniała nawet, że widziała ją w lokalnej telewizji, gdzie opowiadała o swojej pasji.
Dla ludzi z bloku nie była anonimową osobą z policyjnego komunikatu, lecz młodą kobietą, którą kojarzyli z codziennych spotkań i artystycznych zainteresowań.
Do tragedii doszło 7 listopada 2026 roku. Według ustaleń Prokuratury Krajowej po zabójstwie najbliższych Michał Oksiński udał się do Krakowa, gdzie na Rynku Głównym otworzył ogień do ludzi.
Zginęło sześć osób, a wiele kolejnych zostało rannych. Policjanci postrzelili napastnika podczas interwencji.
9 listopada 24-latek zmarł w szpitalu, zanim przedstawiono mu zarzuty. Prokuratura kontynuuje śledztwo mimo jego śmierci.
Najważniejsze pytanie wciąż pozostaje bez odpowiedzi: dlaczego doszło do tak strasznych wydarzeń? Śledczy podkreślają, że motyw działania Michała nie został ustalony.
Analizowane są zabezpieczone telefony, nagrania monitoringu i pozostałe dowody. Prokuratura sprawdza również, czy ktokolwiek mógł wiedzieć o planach mężczyzny lub w jakikolwiek sposób przyczynić się do popełnienia przestępstw.
Na obecnym etapie nie należy jednak przypisywać odpowiedzialności osobom z jego otoczenia bez potwierdzonych dowodów.
Sąsiedzi mogą opowiedzieć o tym, jak zapamiętali rodzinę: o uśmiechniętych rodzicach, spokojnym mieszkaniu, chłopaku, który rzadko rozmawiał, i młodej dziewczynie z artystyczną pasją.
Nie znają jednak wszystkich wydarzeń, które rozgrywały się za zamkniętymi drzwiami. Ich wspomnienia pokazują przede wszystkim, jak wielki szok przeżyła lokalna społeczność.
W miejscu, które dotąd kojarzyło się z codziennym życiem i zwykłymi sąsiedzkimi relacjami, pozostały pytania, na które odpowiedzi muszą przynieść ustalenia śledczych.




