Monika Olejnik od lat nie unika trudnych tematów i rozmów, w których politycy muszą mierzyć się z niewygodnymi pytaniami.
Tym razem jednak nie potrzebowała telewizyjnego studia ani ostrej wymiany zdań, by zabrać głos.
Wystarczył jeden obraz z Krakowa: prezydent Karol Nawrocki i premier Donald Tusk stojący obok siebie podczas Marszu Ciszy.
Dziennikarka przyznała, że ten widok zrobił na niej ogromne wrażenie. W swoim wpisie nie tylko opisała emocje, ale też skierowała do najwyższych władz państwa wyraźny apel.
Marsz Ciszy odbył się 9 listopada, po tragedii, która wstrząsnęła Krakowem. Tysiące osób wyszły na ulice, by oddać hołd ofiarom sobotniego ataku.
Wśród uczestników znaleźli się między innymi Karol Nawrocki, Donald Tusk oraz prezydent miasta Łukasz Gibała.
Ludzie zatrzymywali się w miejscach, w których zginęli poszkodowani, zapalali znicze i wspólnie przeżywali żałobę.
W tym szczególnym momencie polityczne różnice na chwilę zeszły na dalszy plan.
Właśnie ten obraz poruszył Monikę Olejnik. Dziennikarka opublikowała w mediach społecznościowych zdjęcia z marszu i zwróciła uwagę na prezydenta oraz premiera stojących obok siebie w milczeniu.
Napisała, że taki widok może być dla ludzi rodzajem schronienia przed nieustannymi sporami i niepotrzebnymi emocjami.
Dodała też słowa, które stały się najważniejszym przesłaniem jej wpisu: „Oby ta chwila dała nam do myślenia, oby trwała jak najdłużej!”.
Na tym jednak nie poprzestała. Olejnik przypomniała o tych, którzy w chwili zagrożenia nie odwrócili wzroku.
Wymieniła policjantów, pielęgniarkę, lekarzy, strażaka, wolontariuszy z Irlandii, parę z Norwegii, młodego mężczyznę, który ruszył pomagać mimo obaw swojej mamy, a także właścicieli kawiarni i sklepów, którzy udzielali ludziom schronienia.
To właśnie ich zachowanie uznała za ważny znak solidarności. W swoim wpisie podkreśliła, że obowiązkiem polityków jest zapewnienie obywatelom bezpieczeństwa i ochrony przed przemocą w każdej postaci.
Dziennikarka nawiązała również do utworu „Gimme Shelter” zespołu The Rolling Stones. Przywołała jego przesłanie, zwracając uwagę na niepokojąco cienką granicę między miłością a przemocą.
Na zakończenie zwróciła się bezpośrednio do Karola Nawrockiego i Donalda Tuska. Zaprosiła ich do swojego manifestu przeciwko przemocy, przypominając hasło: „Stop hejt. Stop przemocy”.
Nie był to więc jedynie komentarz do jednego zdjęcia, lecz apel o konkretne działanie i odpowiedzialność osób sprawujących władzę.
Dla wielu odbiorców taki głos nie był zaskoczeniem. Monika Olejnik od dekad należy do najbardziej wyrazistych postaci polskiego dziennikarstwa.
Urodziła się 11 lipca 1956 roku w Warszawie. Zanim została jedną z najbardziej rozpoznawalnych dziennikarek politycznych w kraju, wybrała kierunek studiów, który na pierwszy rzut oka niewiele miał wspólnego z jej późniejszą karierą.
Ukończyła zootechnikę w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, a następnie zdobyła wykształcenie dziennikarskie na studiach podyplomowych Uniwersytetu Warszawskiego.
Pierwsze doświadczenia zawodowe zdobywała w redakcji rolnej Programu I Polskiego Radia.
Później trafiła do radiowej Trójki, z którą była związana w latach 1982–2000. To właśnie tam zaczęła budować pozycję dziennikarki, która nie boi się zadawać pytań i potrafi prowadzić rozmowę z osobami zajmującymi najważniejsze stanowiska w państwie.
Audycje „Nie tylko dla orłów” oraz „Salon Polityczny Trójki” przyniosły jej rozpoznawalność i ugruntowały jej miejsce w świecie mediów.
Kolejnym ważnym etapem była współpraca z Radiem Zet. W latach 2001–2016 prowadziła tam między innymi „Gościa Radia Zet” oraz „Siódmy dzień tygodnia”.
Słuchacze przyzwyczaili się do jej bezpośredniego stylu, dociekliwości i umiejętności przerywania rozmówcy wtedy, gdy odpowiedź rozmijała się z pytaniem.
Z czasem jej nazwisko zaczęło być kojarzone nie tylko z radiem, ale przede wszystkim z telewizją.
Od 1997 roku prowadziła „Kropkę nad i”, program, który stał się jednym z najbardziej charakterystycznych formatów rozmów politycznych w Polsce.
Po przeniesieniu do TVN24 audycja na stałe wpisała się w wieczorny krajobraz informacyjny. Olejnik pracowała również w TVP1, gdzie prowadziła program „Prosto w oczy”, a później rozwijała własne projekty dziennikarskie.
Współpracowała także z „Gazetą Wyborczą”, publikując komentarze dotyczące bieżącej polityki.
W 2006 roku ukazała się książka „Dwie na jednego”, przygotowana wspólnie z Agnieszką Kublik, zawierająca rozmowy z polskimi politykami.
Przez lata jej praca była wielokrotnie nagradzana. Na koncie ma między innymi Wiktora, SuperWiktora, Telekamerę, Grand Press i Złoty Mikrofon.
Otrzymała również tytuł Kobiety Roku magazynu „Twój Styl”. Niezależnie od ocen jej stylu prowadzenia rozmów trudno zaprzeczyć, że wypracowała własną pozycję w polskich mediach i od wielu lat pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy dziennikarstwa politycznego.
Choć zawodowo często znajduje się w samym środku publicznych sporów, prywatność stara się chronić. Była związana z dziennikarzem i satyrykiem Grzegorzem Wasowskim, z którym ma syna Jerzego.
Od 1996 roku jej partnerem jest dziennikarz sportowy Tomasz Ziółkowski. Olejnik rzadko opowiada o szczegółach swojego związku, a życie rodzinne nie jest głównym tematem jej obecności w mediach. Wiadomo, że w 2015 roku została babcią.
Poza pracą dziennikarską chętnie pokazuje także swoje zainteresowania i codzienność w mediach społecznościowych.
Jej styl, zamiłowanie do mody i aktywność pozostają przedmiotem zainteresowania obserwatorów, ale to komentarze dotyczące życia publicznego najczęściej wywołują dyskusje.
Nie ogranicza się do relacjonowania wydarzeń — często przedstawia własną ocenę sytuacji i jasno wskazuje, czego oczekuje od osób podejmujących decyzje w państwie.
Tak było również po Marszu Ciszy w Krakowie. Tym razem zamiast politycznej konfrontacji Olejnik zwróciła uwagę na moment, w którym dwie osoby stojące po przeciwnych stronach politycznej sceny znalazły się obok siebie w milczeniu.
Jej apel był skierowany nie tylko do Nawrockiego i Tuska, ale także do wszystkich, którzy mają wpływ na język debaty publicznej.
Dziennikarka przypomniała, że walka z przemocą nie powinna kończyć się na słowach składanych po tragedii. Najważniejsze jest to, co wydarzy się później — kiedy kamery zgasną, a polityczne spory znów wrócą do codzienności.
Magdalena Cielecka i Bogusław Linda znów w centrum uwagi. Para może wkrótce usłyszeć wyrok sądu