Teściowa przychodzi do nas do domu bez uprzedzenia i narzuca swoje zasady. Poprosiłam ją, aby oddała klucze do naszego mieszkania, ale mój mąż jest temu przeciwny: „To moja mama, ma do tego prawo”

Tak się złożyło, że mój mąż jest jedynym synem i cała uwaga skupia się na nim. U mnie jest odwrotnie: mam siostry, a mama nie zawsze ma czas, żeby odwiedzić nas wszystkie.

Mi to nie przeszkadza, chociaż czasami widzimy się tylko raz w miesiącu, ale już się do tego przyzwyczaiłam.

Natomiast mój Piotr nie ma braci ani sióstr, więc otrzymuje nadmierną uwagę ze strony matki. Jego ojciec zajmuje się biznesem, więc rzadko bywa w naszym domu.

Natomiast teściowa ma dużo wolnego czasu i jednego jedynego syna. Piotr dał jej klucze do naszego mieszkania na wszelki wypadek i wyjaśnił, że jest to absolutnie konieczne.

Początkowo sama tak myślałam, ale z czasem, gdy zaczęła przychodzić do nas coraz częściej, złapałam się na myśli, że to sprytny plan kontrolowania naszego życia.

Gdyby teściowa po prostu przychodziła, to jeszcze robi wszystko po swojemu. Ona lepiej wie, jak wszystko powinno być zorganizowane.

Nieraz musiałam prowadzić z nią nieprzyjemne rozmowy na temat ręczników, które gdzieś zniknęły z półki, lub łyżek i widelców przeniesionych w inne miejsce.

Wiem jedno, że w domu powinna być tylko jedna gospodyni i nie należy podważać mojego autorytetu. Przecież nie chodzę do domu teściowej, żeby wprowadzać swoje zasady.

Mój mąż ma swoje wyobrażenie o naszym życiu rodzinnym i powiedział mi: „To moja mama, ma prawo przychodzić i robić tutaj, co chce”.

Oczy mi się zrobiły okrągłe. Wyobraziłam sobie, jak by to było, gdyby moja rodzina tak postępowała. Następnego dnia zadzwoniłam do teściowej i powiedziałam, że może do nas przychodzić tylko w odwiedziny, ale nie może rozkazywać.

Oczywiście po tym zadzwonił do mnie mąż, prosząc o wyjaśnienia i ostrzegając mnie.

Po pracy spakowałam swoje rzeczy i pojechałam do rodziców, aby dać mężowi możliwość zrozumienia, kto jest dla niego ważny, a kim jestem ja.

A co byście zrobili na moim miejscu?

Dobrze, że mój syn cię zostawił: „Teraz już wiesz, że nie można samodzielnie podejmować takich decyzji”

Fitness po kocim: futrzak zamienił bęben pralki w sprzęt sportowy do biegania

Pozwoliłam mojemu bratu i jego żonie mieszkać w moim mieszkaniu i z czasem spokojnie ich wyrzuciłam. Nie zawsze trzeba pomagać krewnym