Ślub mojego syna organizowali rodzice panny młodej, a ja nie pomagałam, bo wiedziałam, kto jest teraz moją synową

Mam wspaniałego syna, który niedawno się ożenił. Cieszyłam się z tego wydarzenia, ale nie znałam jeszcze mojej synowej, a raczej tego, jak będziemy się dogadywać.

Jako matka czułam, że moim obowiązkiem jest chronić syna przed złą żoną, ponieważ jestem dobrą matką.

Może przesadziłam, gdy chciałam chronić syna przed jego złą żoną, ale to nie zadziałało – teraz oboje nie chcą ze mną rozmawiać.

Mam dwoje dzieci, syna i córkę. Mój syn postanowił ożenić się zaraz po służbie wojskowej.

Nasze miasto jest małe, więc każdy wie wszystko o każdym i od razu powiedziano mi o przeszłości tej dziewczyny, wybranki mojego syna: lubiła wychodzić, źle się uczyła, ledwo skończyła szkołę i wiele innych rzeczy, które nie były zbyt dobre. Kto marzy o takiej imprezie dla swojego syna?

Kiedy mój syn przyprowadził tę Olyę do naszego domu, od razu jej nie polubiłam: wzięła do ust gumę do żucia i żuła ją, żeby ze mną nie rozmawiać.

Później powiedziałam synowi, żeby więcej do nas nie przychodził. Ale co mogłam zrobić, kiedy dowiedziałam się, że młodzi złożyli wniosek w urzędzie stanu cywilnego i już zarezerwowali kawiarnię na wesele?

Teściowie zapłacili za całe wesele: byli szczęśliwi, że dali komuś za żonę swoją „piękną” córkę, bo nikt inny jej o rękę nie prosił.

Jak żyło się młodym? Och, było bardzo źle. Wynajmowali mieszkanie i kłócili się jeszcze przed ślubem.

Synowa nie była przyzwyczajona do poprzedniego życia, lubiła przebywać z przyjaciółmi do późnych godzin nocnych, nie zapraszała syna do siebie.

W domu zawsze było brudno. Kłócili się, synowa wyrzucała syna za drzwi, a on przychodził do mnie ponury. Będzie spał, oddzwoni do Oli i pobiegnie do niej.

Czuję, że życie nie będzie tak normalne jak kiedyś, a on już ma kłopoty w pracy. Ale jak długo to jeszcze potrwa? Zaczęłam dzwonić do niego codziennie, prosząc, żeby zmienił zdanie, póki jest jeszcze młody.

Ponieważ jego małżeństwo nie jest teraz dobre, a ja nadal chcę mieć wnuki. W końcu się rozwiedli, nie mogli długo razem mieszkać.

Potem mój syn poznał inną kobietę. Co więcej, znam jej rodzinę, są bardzo dobrymi ludźmi, co oznacza, że ona też nie jest zła.

Ale za szybko się ucieszyłam, bo na horyzoncie znów pojawiła się moja była synowa. Zaczęła się usprawiedliwiać, mówiąc, że wszystko zrozumiała, wyciągnęła wnioski i na pewno będzie dla niego dobrą żoną.

Mój syn znowu uwierzył swojej byłej. Wrócił do niej. Ponownie złożyli wniosek o licencję małżeńską. Zbliża się ślub, a ja z synem odbyłam tylko krótką rozmowę telefoniczną; opowiedział mi o swoich planach, ale kategorycznie odmawia zaproszenia mnie na wesele.

I szczerze mówiąc nie chciałabym tam iść, ale faktem jest, że jestem całkowicie odcięta od jego życia? Oczywiście nie lubię synowej, ale kocham syna, jestem jego matką

Życzyłam mu tylko powodzenia. Czy naprawdę można zamienić własną matkę na obcą kobietę? Szczerze mówiąc, jestem zdesperowany.

Najpierw nie zapraszają mnie na ślub, potem nie pokazują mi swoich wnuków. Tak, może przesadziłam, ale pozostaję matką, najbliższą osobą dla mojego syna.

Anna spotkała się z matką swojego narzeczonego, a dwa miesiące później napisała do niego list: ” Zrozumiałam coś, kiedy Cię odwiedziłam”

Kiedy mój mąż był w łazience, zadzwonił telefon i nieznajoma kobieta poprosiła go, aby odebrał ją i jej córkę z porodówki

„To jest wielka i prawdziwa miłość”: tak mawiał nasz ojciec, gdy opuścił nas dla innej kobiety, ale później chciał do nas wrócić