Rodzice mojego zięcia nie pomogli parze z mieszkaniem, ale córka z jakiegoś powodu się na nas obraziła

Moja córka bardzo dziwnie zareagowała na to, że teściowie nie dali jej i jej mężowi pieniędzy na mieszkanie. Postanowiła wyładować się na nas.

Istotą skargi jest to, że jej starsza siostra ma dwupokojowe mieszkanie, podczas gdy ona ma tylko jednopokojowe mieszkanie, co jest niesprawiedliwe. Jakby to była nasza wina! Daliśmy naszym córkom równe kwoty pieniędzy.

Moja najstarsza córka wyszła za mąż dwa lata temu. Wtedy jej mąż odziedziczył mieszkanie w innym mieście.

Ale my nie potrzebujemy mieszkania w tym mieście. Nikt nie chciałby tam mieszkać, a wynajmowanie czegoś, nad czym nie ma się kontroli, to zły pomysł.

Postanowiliśmy sprzedać mieszkanie, podzielić pieniądze na pół i przekazać je naszym córkom. Najstarsza otrzymała swoją część natychmiast, ponieważ wychodziła za mąż.

Daliśmy jej trochę pieniędzy, a teściowie dołożyli mniej więcej tyle samo, więc młodzi ludzie byli w stanie zaciągnąć kredyt hipoteczny na dwupokojowe mieszkanie. Nie tylko my byliśmy w to zaangażowani.

Nasza najmłodsza córka wyszła za mąż w tym roku. Doskonale wiedziała, ile pieniędzy daliśmy najstarszej, dostała tyle samo, ale nie była zadowolona.

A wszystko dlatego, że teściowie nie chcieli dać pieniędzy zięciowi. Nie winię ich w żaden sposób, mają swoje problemy i zmartwienia, to ich sprawa, po prostu fakt.

Młodzi mają pieniądze, bo im je daliśmy. Wydali swoje oszczędności na wesele, uznając, że tak trzeba. Nic nie mówiliśmy – to ich pieniądze, niech wydają jak chcą.

I tak zrobili. Może, oczywiście, mieli nadzieję, że ich teściowie w jakiś sposób wezmą w tym udział, nie wiem, ale tak naprawdę mieli tylko pieniądze, które daliśmy im z mężem. A za te pieniądze nie można nawet dostać kredytu hipotecznego na dwupokojowe mieszkanie.

Moja żona powiedziała, że nie ma sensu brać mieszkania z jedną sypialnią, będziemy mieli dzieci i co, usiądziemy sobie na głowach, czy co? Ludzie mieszkają w akademikach z pięcioma osobami na dziesięć metrów, i co z tego? Czy teraz mamy się na nich wzorować?

Poradziliśmy jej, żeby się wstrzymała i na razie niczego nie kupowała. Niech mieszka, oszczędza, a potem weźmie dwupokojowe mieszkanie, jeśli takie pytanie padnie.

Wtedy moja córka nas zaskoczyła. Zaczęła mieć pretensje, dlaczego musi czekać, skoro jej starsza siostra ma już dwójkę i dlaczego ona jest gorsza.

Jaka była odpowiedź? Że starsza miała więcej szczęścia u teściów, że byli zamożniejsi? Albo jak zareagować? Przyczyniliśmy się do ich szczęścia rodzinnego, więc jakie pytania mogą nam zadawać?

Ale moja córka nadal była oburzona, mówiąc, że powinniśmy jej pomóc. Jeśli jej starsza siostra ma dwójkę, to ona też powinna ją mieć, to sprawiedliwe.

A jeśli starsza siostra urodzi bliźniaki, a młodsza siostra będzie miała tylko jedno, to też będziemy musieli jakoś rozwiązać tę kwestię, nie rozumiem?

Wyjaśniliśmy naszej córce, że przyszła w złe miejsce ze swoimi życzeniami. Niech idzie i zażąda tego od męża, jeśli już.

Teraz moja córka nawet do nas nie dzwoni – jest obrażona. Ale my też do niej nie dzwonimy, bo tak naprawdę to ona nas obraziła swoimi dziwnymi pretensjami i niemal oskarżeniami.

Mam nadzieję, że się opamięta, przemyśli i przeprosi, bo inaczej daleko nie zajedziemy.

Lisa i Michał zapowiadali się na obiecujący wieczór. Mąż wszystko zaplanował, ale życie rodzinne nigdy nie idzie zgodnie z planem

Moja szwagierka została sama z dwójką dzieci, więc teściowa od razu próbowała przenieść ją do mojego mieszkania, ale zapomniała mnie o to zapytać

Mój mąż odziedziczył połowę mieszkania, a druga połowa przypadła mojej teściowej, ale wyremontowaliśmy całe mieszkanie