Rodzice wysłali chłopca do pięciodniowego przedszkola. Chłopiec był cichy i słuchał wszystkiego, co się do niego mówili. Postanowił jednak opuścić przedszkole dla matki

Kiedy jeden chłopiec był mały, został wysłany do przedszkola na pięć dni. W dawnych czasach były takie przedszkola, a rodzice ciężko pracowali.

Matka chłopca pracowała na kilka zmian. Jego ojciec również. Rodzice zabierali dziecko na weekend.

Chłopiec był spokojny. Sam się ubierał i robił wszystko, co mu kazano. Jadł kaszkę, pił mleko, śpiewał do akordeonu i ćwiczył.

Dzieci były obce i nauczyciele byli obcy. Krzesła i stoły innych ludzi. Zabawki innych ludzi. I pewnego zimnego jesiennego dnia posłuszny chłopiec wyszedł z przedszkola w kapciach.

Do swojej mamy. Tęsknota była nie do zniesienia, a do soboty było bardzo, bardzo daleko. Więc wyszedł. Do mamy, za którą bardzo tęsknił.

Złapali go sąsiedzi, wszyscy w małym miasteczku się znali. Zabrali go z powrotem do przedszkola i oddali nauczycielom. Tam na niego nakrzyczeli. Wtedy wszystko było prostsze.

Chłopiec zrozumiał, że nie może uciec. Musiał nauczyć się żyć wśród obcych. W obcym domu z obcymi meblami i zabawkami. I robić to, co mu się każe. Trzeba być posłusznym i czekać na sobotę.

W sobotę przyjdzie mama. I zabierze go do domu, do ciepła, gdzie wszystko jest jego własnym, znajomym, słodkim domem, gdzie jest komfort i bezpieczeństwo, gdzie ma własne łóżko, własne zabawki i własny nocnik.

A chłopiec po prostu wstawał w nocy, zakładał buty i stawał przy łóżeczku. Po cichu, po cichu. Wydawało mu się, że w ten sposób czas płynie szybciej. I był, można powiedzieć, już w drodze.

Jest gotowy, by pójść z mamą. A co jeśli mama przyjdzie teraz, a on nie będzie gotowy?

Stał więc tak przy łóżeczku. A potem kładł się i zasypiał zapłakany. Czasem zapominając zdjąć kapcie. I to wszystko wydarzyło się dawno temu.

Ale dzieci wciąż tęsknią za domem, za matką. Zawsze, przez cały czas, w ten sam sposób. Bez mamy wszystko wydaje się obce. Nawet najpiękniejsze rzeczy.

… Nie powinno się zostawiać dzieci na zbyt długo. Jeśli to trochę zależy od was.

Mój ojciec pojawił się w moim życiu dopiero, gdy dorosłam: ”Gdzie był mój ojciec siedem lat temu, kiedy zaprosiłam go na przyjęcie z okazji ukończenia szkoły”

Mieszkam z moim chłopakiem od ośmiu lat, a on się nie oświadczył. Ale pojawił się nowy wielbiciel, który od razu jest gotowy pójść ze mną do urzędu stanu cywilnego

Maria jest dojrzałą i odnoszącą sukcesy kobietą. Kiedy poznała Krzysztofa, przestała zwracać uwagę na wszystko