Moja teściowa nie umie się zrelaksować i uważa, że wszyscy wokół niej też nie powinni. I zdecydowałam, że tak nie powinno być

Tak się składa, że o wszystkim decyduje matka mojego męża. To kobieta, która jest przyzwyczajona do pewnego porządku w swojej rodzinie.

A jej mężowi zdaje się to nie przeszkadzać. Ja osobiście urodziłam się w rodzinie z innymi zasadami, więc nie jestem do tego przyzwyczajona.

Moja teściowa kategorycznie odrzuca czyjeś święta. Nie powinno być możliwe, aby ktoś odpoczywał w środku dnia pracy.

To po prostu jej charakter. Mój mąż i jego ojciec całe życie cierpieli z powodu dziwności tej matki.

Mąż mówi, że kiedy mieszkał z rodzicami, było to szczególnie trudne. Czasami musiał nawet udawać, że jest zajęty lub wymyślać różne rzeczy do zrobienia.

A jeśli jego matka widziała syna leżącego na kanapie, to było to. Krzyczenie i pouczanie nie wchodzi w grę. Mama jest osobą, która uważa, że najlepszym odpoczynkiem jest zmiana aktywności.

A fakt, że ktoś może nie podzielać jej zainteresowań jest jawnie ignorowany. A potem są mieleni w maszynce do mięsa przez lawinę nacisków mojej mamy.

Mojemu mężowi udało się uciec od tego obowiązku całodobowego zatrudnienia, ale mój teść do dziś dźwiga to brzemię.

Ojciec mojego męża ma obecnie sześćdziesiąt dwa lata. Pracuje na budowie od poniedziałku do piątku. Zawsze ma też pracę na pół etatu w weekendy. Jeździ taksówką lub jest „mężem na godzinę”.

A wszystko to, jak rozumiem, dlatego, że nie może po prostu odpocząć w domu. Pamiętamy, że najlepszym odpoczynkiem jest zmiana zajęcia. W weekendy moja teściowa krząta się po domu jak elektryczna miotła i zapewnia wszystkim zajęcie.

Bez końca robi pranie, prasuje, gotuje, maluje, wybiela. Ale nigdy nie leży na kanapie. Jednocześnie jest pełna zdrowia i energii. Mój teść natomiast wygląda na człowieka mocno zmęczonego.

Takiego, którego życie wrzuciło do wirówki i wypluło jak przeżutą szmatę. W pierwszych latach naszego małżeństwa starałam się ignorować te dziwne sprawy w rodzinie mojego męża.

Najważniejsze, że nikt nie próbował zarazić mnie swoim niekończącym się entuzjazmem do załatwiania miliarda spraw dziennie. Ale z biegiem lat coraz bardziej współczułam mojemu teściowi.

Mój mąż i ja jesteśmy teraz właścicielami dużego dwupiętrowego domu. I wszyscy staraliśmy się zaprosić mojego teścia do nas, aby mógł przynajmniej odpocząć. Mógł położyć się z gazetą na trawniku i wygrzewać się na słońcu.

Ale mijały tygodnie, a my nie mogliśmy tego zrobić. W końcu mój teść nie ma ani jednego dnia w tygodniu, w którym mógłby sam zarządzać swoim czasem.

Więc mój mąż i ja uciekliśmy się do sztuczki. Oficjalnie zarezerwowaliśmy go za pośrednictwem agencji, w której pracuje jako złota rączka. Dosłownie zapłaciliśmy ojcu mojego męża, aby mógł spędzić dzień wolny z synem i wnukami.

Aby mógł odpocząć, a jego żona mogła pokazać dowód, że pracował w formie tej płatności. Pamiętam, jak pierwszy raz teść został zaproszony do naszego domu. Mąż poszedł do sklepu, a my byliśmy w domu sami z dziećmi.

Powiedziałam mu: „Tu jest kanapa, tu jest telewizor. Kuchnia i lodówka też są do twojej dyspozycji. Rób co chcesz, to twój wolny dzień!”. Potem wyszłam robić swoje na zewnątrz, do ogrodu.

A mój teść deptał mi po piętach, mówiąc, że nie może tego robić. Może powinienem coś z tym zrobić? Odmawiam, a on patrzy na mnie w naturalnej panice.

I wtedy pies zaszczekał, ktoś zatrzasnął bramę. Więc ten wąsaty wujek schował się za krzakiem. Myślał, że żona go rozgryzła i przyszła załatwić sprawę. Ale to sąsiad chciał coś pożyczyć.

Od tego czasu minęło pięć lat. Od tego czasu dziadek zamieszkał z nami. Przychodzi i bawi się z wnukami. Czasami nawet zasypia na kanapie przytulając się do naszego psa.

Miło było zobaczyć tę przemianę. Jest bardzo miłym człowiekiem, nawet zabawnym. Gdybyśmy nie wpadli na ten pomysł, widywałby swoje wnuki co najwyżej raz w roku.

A nawet rzadziej. Rozumiem, że wszyscy spiskujemy przeciwko mojej teściowej. Ale to chyba naturalna kolej rzeczy, gdy jest się tak apodyktyczną despotyczną osobą i nie zauważa się innych opinii poza własną.

Nikt nie chce się z nią otwarcie konfrontować. Musiałam użyć tej sztuczki.

Mój mąż odwiedził swoich rodziców i wrócił z pretensjami. Moja teściowa powiedziała, że jestem kiepską gospodynią domową: „Musisz o siebie zadbać, synu”

Moja teściowa przynosi swoje domowe przetwory i chce, żebyśmy jej za nie podziękowali. Ogólnie rzecz biorąc, dzieciom należy pomagać, a nie oczekiwać od nich czegokolwiek

Magda Gessler podzieliła się zdjęciem z polskimi gwiazdami na początku swojej kariery: «Cudowne kobitki pare lat temu…teraz wybitne”