Mój przyszły zięć nie ma własnego mieszkania, więc nie chcę, żeby mieszkali w mieszkaniu mojej córki: „Jest tylu obiecujących facetów”

Główną bohaterką tej historii jest Wiktoria. Dorastała w przyjaznej i życzliwej rodzinie. Przynajmniej tak zawsze myślała.

Rodzina Wiktorii była dość zamożna. Jej matka była właścicielką kilku sklepów odzieżowych, a ojciec prowadził serwis samochodowy.

Oboje rodziców zarabiali przyzwoite pieniądze. Wiktoria i jej starsza siostra Alicja niczego sobie nie odmawiały.

Ale jednocześnie rodzice trzymali je na krótkiej smyczy. Robili wszystko, by ich krewne nie wyrosły na źle wychowane i rozpieszczone dziewczynki.

Wszystko potoczyło się zgodnie z oczekiwaniami. Alicja zdobyła dobre wykształcenie i pracę, a Wiktoria kończyła studia medyczne. Nie obyło się jednak bez komplikacji. Obie dziewczyny nie miały szczęścia w miłości.

Nieudane małżeństwo Alicji stało się wieczną klątwą dla młodszej Wiktorii.

Tak się złożyło, że Alicja nie potrafiła postrzegać ukochanego męża jako zwykłego alfonsa.

Facet umiejętnie udawał biznesmena, próbował obnosić się ze swoimi pieniędzmi i pięknie dbać o bogatą dziedziczkę. Alicja dała się na to nabrać, ale rzeczywistość była zupełnie inna.

Rodzice Alicji nie zgadzali się na jej ślub z Michałem. Wydawało im się, że na chłopaku nie można polegać. Alicja jednak uparła się i poszła wbrew namowom rodziców.

Cóż mogli zrobić, skoro ich ukochana córka chciała hucznego wesela, musieli je zorganizować. W końcu nic nie jest zbyt wielkim kłopotem dla drogiej duszy.

O tym, że Alicja ma jakieś dziwne kłopoty, Wiktoria dowiedziała się w środku nocy. Jej siostra zadzwoniła zapłakana i powiedziała, że Michał ją okradł.

Pechowy mężczyzna wyczyścił dom doszczętnie. Zabrał nie tylko prezenty ślubne i wszystkie pieniądze, ale nawet biżuterię i sprzęt AGD żony. Oczywiście potem zniknął. Wiktoria natychmiast pojechała po siostrę i przywiozła ją do domu rodziców.

Od tego momentu Marta miała dziwny punkt. Nie chciała myśleć o tym, że jej zięciowie nie będą mieli żadnego udokumentowanego dowodu na to, co posiadali.

„I nie obchodzi mnie, jak twoi panowie to przyjmą! Niech pokażą dokumenty! I niech nawet nie myślą o szukaniu jakichś drani. Oni muszą mieć mieszkania! Nie po to z ojcem całe życie się schylaliśmy, żeby nas jacyś głodni ludzie oszukiwali” – krzyczała na córki matka.

Od tego momentu Wiktoria postanowiła ukrywać swoje życie osobiste przed wszystkimi. Co było do powiedzenia? Że zakochała się w chłopaku ze swojej uczelni?

W zwykłym Adamie, który studiował, by zostać zwykłym terapeutą? Rodzice by ją wyśmiali. I to w najlepszym wypadku. Sam Adam podszedł do sytuacji z dystansem:

„Czy domek na drzewie odpowiadałby twoim rodzicom? Przynajmniej mogę go sam zbudować”.

Wiktoria nie wiedziała, co robić. Błąd jej starszej siostry zrujnował jej życie. Wiedziała, że rodzice będą przeciwni jej małżeństwu z Adamem.

Ale Wiktoria nie chciała zostawiać tego wspaniałego faceta. Taki czyn z pewnością złamałby im serca. Młodsza córka nie miała rozwiązania tego trudnego dylematu.

Pewnego dnia Wiktoria zebrała się na odwagę i porozmawiała z matką o Adamie. Chłopak poważnie myślał o oświadczeniu się ukochanej.

Aby jednak nie zranić dziewczyny, delikatnie napomknął o takim obrocie spraw. Wiktoria cieszyła się tylko, że facet zachował się w ten sposób. Horror, przez który musiała przejść jej siostra, wciąż dręczył duszę całej rodziny.

Ale tak jak myślała, jej rodzice byli nieugięci.

„Tam jest tylu obiecujących facetów i nie dostaniesz jakiegoś prostego faceta! Wiktoria, jeśli masz problem z wyborem chłopaka, możemy udać się do specjalisty. I nawet nie myśl, że będziesz mieszkać w mieszkaniu, które dla ciebie kupiliśmy. Albo pan młody rozwiąże swój problem mieszkaniowy, albo nic z tego”.

W tym momencie Wiktoria bardziej niż kiedykolwiek chciała stać się osobą ze zwykłej rodziny. Nie potrzebowała milionów rodziców i ich strachu.

Dziewczyna nie mogła czuć się wolna. Martwiła się, że żarty o teściowej i zięciu stały się dla niej rzeczywistością. Teraz musiała podjąć trudną decyzję.

Musiała wybrać między swoim chłopakiem a rodziną.

„Synu, wiesz przecież, że twoja mama jest na emeryturze”: teściowa wie, że żyjemy dobrze i chce to wykorzystać. Jest przekonana, że to ona go tak wychowała

Zawsze chciałam zajmować się dziećmi i domem, ale mój mąż uważa, że powinnam jeszcze opiekować się jego mamą: „Nie chodzisz do pracy, a ona jest już stara”

Od samego początku mama oczekiwała, że będę jej we wszystkim pomagał, a ona nie będzie chodziła do pracy, tylko odpoczywała z przyjaciółkami: „Synu, po to cię urodziłam”