Dla aktorki nie była to kolejna wiadomość, którą można wysłuchać i po chwili odłożyć na bok. Kraków jest jej domem od wielu lat, miejscem związanym z młodością, pracą i najważniejszymi wspomnieniami.
Tym razem tragedia dotknęła ją także w sposób pośredni. Podczas rozmowy z Anną Jędrzejowską ujawniła, że jej synowa uczyła siostrę Michała Oksińskiego.
Dymna nie próbowała jednak wyciągać pochopnych wniosków na temat sprawcy. Przyznała wprost, że wie zbyt mało, by oceniać, co doprowadziło do tragedii.
Do ataku doszło 7 listopada 2026 roku w centrum Krakowa. Według informacji przytoczonych w materiale sprawca otworzył ogień do przypadkowych osób.
Zginęło sześć osób, a kolejni ludzie zostali ranni. Wśród poszkodowanych znaleźli się również policjanci, którzy podjęli interwencję.
Wstrząsające okazały się także późniejsze ustalenia śledczych dotyczące rodzinnego mieszkania mężczyzny w Ostrowcu Świętokrzyskim.
Znaleziono tam ciała jego rodziców i 21-letniej siostry. Michał Oksiński zmarł w szpitalu 9 listopada. Śledczy nadal badali okoliczności wydarzeń i próbowali ustalić motyw jego działania.
Dla Anny Dymnej wiadomość o strzelaninie miała wyjątkowo osobisty wymiar. Aktorka opowiadała, że o wszystkim dowiedziała się od syna.
Później zaczęli dzwonić znajomi, zaniepokojeni tym, czy nie znalazła się w pobliżu Rynku Głównego.
Wielu jej przyjaciół przebywało wtedy w okolicy. Sama przyznała, że właściwie przez przypadek nie było jej w miejscu, w którym rozegrał się dramat.
W rozmowie z TVN24 powiedziała, że poczuła się tak, jakby ktoś skrzywdził najbliższą osobę z jej rodziny.
Nie chodziło wyłącznie o strach o znajomych. Dymna od lat czuje silną więź z Krakowem.
To tutaj dorastała, poznawała ludzi i budowała swoje życie. Miasto kojarzyło jej się z bezpieczeństwem, codziennym ruchem ulic i miejscami, do których wraca się bez zastanowienia. Dlatego wiadomość o strzałach na Rynku odebrała niemal jak osobistą krzywdę.
Najbardziej zaskakujący fragment rozmowy pojawił się jednak wtedy, gdy dziennikarka zapytała aktorkę o Michała Oksińskiego. Dymna wyraźnie zaznaczyła, że nie chce wypowiadać się na temat, którego nie zna.
Przywołała swoje doświadczenie z programu „Anna Dymna – Spotkajmy się”, w którym od lat rozmawia z osobami zmagającymi się z chorobami, niepełnosprawnością i trudnymi doświadczeniami.
Zwróciła uwagę, że takie sprawy wymagają ostrożności, a z pojedynczych informacji nie można budować pewnych diagnoz ani wyjaśnień.
Wtedy zdradziła, że jej synowa uczyła siostrę 24-latka. Ten szczegół sprawił, że tragedia przestała być dla niej wyłącznie historią opowiadaną przez reporterów.
Rodzina aktorki miała pośredni kontakt z jedną z osób, które zginęły. Dymna nie ujawniła jednak szczegółów tej znajomości ani nie próbowała na tej podstawie wyjaśniać zachowania sprawcy.
Zastanawiała się raczej, czy wcześniej ktokolwiek mógł dostrzec sygnały, że wydarzy się coś tak strasznego.
Aktorka zwróciła również uwagę na reakcje, które pojawiły się po tragedii. Niepokoiło ją wykorzystywanie dramatu do kolejnych sporów i wzajemnych oskarżeń.
W jej ocenie uwaga powinna być skierowana przede wszystkim na ofiary, rannych i tych, którzy ruszyli z pomocą. Podziękowała lekarzom oraz policjantom, którzy interweniowali podczas ataku.
Zasugerowała także, że dwaj ranni funkcjonariusze zasługują na szczególne wyróżnienie ze strony Krakowa.
Ta wypowiedź dobrze pokazuje, dlaczego Anna Dymna od lat budzi tak duże zaufanie widzów.
Choć dla wielu pozostaje przede wszystkim aktorką znaną z niezapomnianych ról, jej życie zawodowe od dawna wykracza poza scenę i ekran.
Urodziła się 20 lipca 1951 roku w Legnicy jako Małgorzata Dziadyk. Z Krakowem związała się jeszcze jako młoda dziewczyna.
Uczyła się w tamtejszym liceum, a później dostała się do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. Jej talent dostrzegł aktor i pedagog Jan Niwiński, który zachęcił ją do spróbowania sił w aktorstwie.
Na scenie zadebiutowała w 1969 roku, jeszcze jako studentka. W krakowskim Teatrze im. Juliusza Słowackiego zagrała Isi i Chochoła w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego.
Cztery lata później ukończyła studia i rozpoczęła pracę w Starym Teatrze, z którym związała niemal całe swoje artystyczne życie.
Przez kolejne dekady współpracowała z wybitnymi reżyserami, między innymi Andrzejem Wajdą, Konradem Swinarskim, Jerzym Jarockim i Kazimierzem Kutzem.
Widzowie pokochali ją za role, które na trwałe zapisały się w historii polskiego kina. W „Znachorze” wcieliła się w Marysię Wilczur, w „Trędowatej” zagrała Melanię Barską, a w „Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny” tytułową bohaterkę.
Potrafiła odnaleźć się zarówno w kostiumowych opowieściach, jak i w dramatach psychologicznych. Nie zamknęła się jednak w filmie.
Teatr pozostał jej ważnym miejscem pracy, a od 1990 roku zaczęła także dzielić się doświadczeniem ze studentami krakowskiej szkoły teatralnej.
W życiu prywatnym aktorki nie brakowało trudnych doświadczeń. Jej pierwszym mężem był Wiesław Dymny — artysta, poeta, scenarzysta i jedna z barwniejszych postaci krakowskiego środowiska artystycznego. Pobrali się w 1972 roku. Ich wspólne życie nie trwało długo.
Wiesław zmarł w lutym 1978 roku, a jego śmierć była dla Anny ogromnym ciosem. Mimo upływu lat aktorka wielokrotnie podkreślała znaczenie tej relacji i wpływ, jaki pierwszy mąż wywarł na jej życie.
Później wyszła za Zbigniewa Szotę. Z tego małżeństwa pochodzi jej syn Michał, urodzony w 1985 roku. Aktorka przez długi czas bardzo chroniła jego prywatność.
Nie chciała, by dorastanie w cieniu znanego nazwiska odbierało mu swobodę. W jednym z wywiadów przyznała, że przez lata nie mówiła publicznie o tym, że ma syna. Dziś podkreśla, że łączy ich bliska relacja i że Michał jest dla niej ważnym wsparciem.
Trzecim mężem Anny Dymnej został aktor i reżyser teatralny Krzysztof Orzechowski. Ich związek od lat pozostaje z dala od medialnego rozgłosu.
Aktorka nie należy do osób, które chętnie opowiadają o każdym szczególe domowego życia. Zdecydowanie więcej miejsca poświęca pracy, spotkaniom z ludźmi i działalności społecznej.
W 2003 roku założyła Fundację „Mimo Wszystko”, która pomaga osobom z niepełnosprawnością intelektualną i fizyczną. Nie była to decyzja podjęta dla rozgłosu.
Z osobami potrzebującymi wsparcia współpracowała już wcześniej, między innymi przy działaniach Teatru „Radwanek”.
Z czasem jej zaangażowanie przerodziło się w szeroki program pomocy, obejmujący również projekty artystyczne i wydarzenia dające osobom z niepełnosprawnościami możliwość pokazania swoich talentów.
Od 2003 roku prowadzi także program „Anna Dymna – Spotkajmy się”. Przy jednym stole rozmawia z osobami, których historie często są trudne, ale nigdy nie sprowadza ich wyłącznie do choroby czy ograniczeń.
Pyta o miłość, samotność, rodzinę, marzenia i codzienność. To rozmowy pozbawione pośpiechu, w których najważniejsze jest uważne słuchanie. Właśnie to doświadczenie przywołała, gdy podczas programu TVN24 została zapytana o Michała Oksińskiego.
Anna Dymna nie próbowała znaleźć łatwego wyjaśnienia dla tragedii w Krakowie. Nie usprawiedliwiała sprawcy i nie stawiała diagnoz na podstawie medialnych doniesień.
Zamiast tego przypomniała, że za każdą taką historią stoją konkretni ludzie, rodziny i bliscy, których życie zmienia się w jednej chwili.
Jej słowa wybrzmiały szczególnie mocno, bo sama znała miasto, w którym doszło do dramatu, a przez rodzinny kontakt jej synowej z siostrą sprawcy ta historia dotknęła ją jeszcze bliżej.
W tej rozmowie najważniejsze nie było nazwisko aktorki ani jej osobista znajomość z rodziną jednej z ofiar. Najważniejsze okazało się to, że Dymna nie chciała mówić więcej, niż naprawdę wie.
W czasie, gdy wokół tragedii pojawia się wiele emocji i prób szybkiego wskazywania winnych, jej powściągliwość była równie wymowna jak wzruszenie, którego nie potrafiła ukryć.
Jeszcze kilka dni temu ich nazwiska znali przede wszystkim koledzy z komisariatu i osoby, które…
Monika Olejnik od lat nie unika trudnych tematów i rozmów, w których politycy muszą mierzyć…
Tragedia, która rozegrała się 7 listopada, pozostawiła po sobie nie tylko pytania o wydarzenia w…
Magdalena Cielecka i Bogusław Linda ponownie znaleźli się w centrum zainteresowania mediów. Tym razem nie…
Wydarzenie w Ostrowcu Świętokrzyskim, które wstrząsnęło całą Polską i przyciągnęło uwagę świata, nie mogło pozostać…
Narodziny dziecka to chwila, która zmienia codzienność całej rodziny. Marcin Hakiel właśnie przeżywa ją po…