Jacek Kawalec nie zamierzał milczeć, kiedy wokół jego parodii Zenona Martyniuka rozpętała się medialna burza.
Aktor i wokalista ponownie wyjaśnił, że nie chciał osobiście uderzyć w lidera Akcentu, a jego występ miał być komentarzem do całego zjawiska disco polo.
W pewnym momencie zwrócił się do Martyniuka z przeprosinami. Nie wycofał się jednak ze swoich poglądów, a sam konflikt zdążył już przynieść poważne konsekwencje.
Zakończyła się między innymi jego współpraca z Budką Suflera. Czy po kolejnych wyjaśnieniach obu artystom udało się znaleźć wspólny język? Na razie trudno mówić o pojednaniu.
Początek tej historii sięga solowego koncertu Jacka Kawalca, który odbył się 9 sierpnia 2026 roku w Dębowej Kłodzie na Lubelszczyźnie.
Podczas występu artysta sięgnął po jeden z największych przebojów Zenona Martyniuka, „Przez twe oczy zielone”, ale zaprezentował go w prześmiewczej wersji.
Naśladował charakterystyczny sposób śpiewania lidera Akcentu, a zmieniony tekst zawierał żarty dotyczące między innymi korzystania z playbacku. Nagranie szybko trafiło do internetu i wywołało falę komentarzy.
Dla części odbiorców był to zwyczajny występ satyryczny. Inni uznali, że Kawalec przekroczył granicę dobrego smaku i publicznie zakpił z artysty, który od lat cieszy się ogromną popularnością.
Sam Martyniuk nie potraktował sprawy jako niewinnego żartu. W rozmowie z „Kurierem Lubelskim” ostro skomentował zachowanie aktora, nazywając go między innymi „chamskim i bezczelnym”.
Sugerował też, że za takimi wypowiedziami może stać zazdrość. Podkreślał przy tym, że podczas koncertów śpiewa na żywo i nie zgadza się z zarzutami dotyczącymi playbacku.
Sprawa szybko przestała być wyłącznie wymianą zdań między dwoma wykonawcami. Głos zabrała również Budka Suflera, z którą Kawalec był związany od 2022 roku.
Tomasz Zeliszewski opublikował oświadczenie, w którym odciął zespół od kontrowersyjnej parodii i przeprosił Martyniuka oraz jego fanów.
Dla Kawalca był to moment szczególnie trudny. Nie chodziło już tylko o reakcję na żart, lecz także o sposób, w jaki jego koledzy z zespołu postanowili rozwiązać sytuację.
Aktor uznał, że publiczne oświadczenie przekroczyło granice wcześniejszych ustaleń i uderzyło w jego niezależność artystyczną. W efekcie ogłosił zakończenie współpracy z Budką Suflera.
Zapowiedział jednocześnie, że nie zamierza zostawiać zespołu z problemami organizacyjnymi i dokończy wcześniej zakontraktowane koncerty.
Tak zakończył się kolejny rozdział jego muzycznej drogi, który jeszcze kilka lat wcześniej wydawał się nieoczekiwanym, ale ciekawym połączeniem dwóch światów.
Kawalec nie zamierzał jednak wycofywać się z tego, co powiedział o disco polo. W późniejszych wypowiedziach tłumaczył, że jego parodia nie była oskarżeniem skierowanym wyłącznie pod adresem Martyniuka.
Chodziło mu o szersze zjawisko i sposób funkcjonowania części wykonawców tego gatunku. W rozmowie z agencją Newseria wyjaśniał, że nie twierdził, iż sam Zenon Martyniuk śpiewa z playbacku.
Posłużył się jego popularnym utworem jako przykładem, wokół którego zbudował satyryczny komentarz.
W tym samym kontekście padły słowa, które dobrze pokazują, jak aktor postrzegał całą sytuację: „Pan Zenek nic mi nie musiał udowadniać, bo pan Zenek ma swoją wielomilionową publiczność, która go kocha i która ma do tego prawo”.
Kawalec zaznaczył, że Martyniuk może występować na żywo albo korzystać z innych rozwiązań scenicznych, a jego fani i tak pozostaną przy swoim idolu. Nie oznaczało to jednak, że sam zmienił zdanie na temat muzyki disco polo.
Najbardziej bezpośrednio zwrócił się do Martyniuka w programie Kuby Wojewódzkiego. Wtedy padły przeprosiny, ale sformułowane w sposób, który nie zamykał sporu.
„Panie Zenku, jeśli pan się poczuł urażony, to ja przepraszam, ale ja nie śpiewałem wyłącznie o panu. Ja śpiewałem po prostu o zjawisku, jakim jest disco polo” – powiedział przed kamerami.
To ważne rozróżnienie. Kawalec wyraził ubolewanie, że Martyniuk mógł poczuć się dotknięty, ale jednocześnie nie odwołał satyry ani własnej oceny gatunku.
Nie próbował udawać, że nagle stał się miłośnikiem disco polo. Z jego wypowiedzi wynikało raczej, że chciał oddzielić osobę popularnego wokalisty od krytyki muzyki, której sam nie ceni.
W programie pojawił się również wątek możliwego spotkania obu artystów. Jak opowiadał Kawalec, jeden z dziennikarzy próbował doprowadzić do rozmowy podczas koncertu.
Aktor miał zgodzić się na taki pomysł, a nawet na wspólne spotkanie przy mikrofonie. Później otrzymał jednak informację, że Martyniuk wycofał się z propozycji. W tej sytuacji nie doszło do bezpośredniego wyjaśnienia sprawy.
Nie ma więc podstaw, by mówić, że artyści się pogodzili. Publiczne przeprosiny Kawalca nie zakończyły konfliktu, a z dostępnych wypowiedzi nie wynika, by Martyniuk przyjął je jako wystarczające.
Sam aktor deklarował gotowość do rozmowy, ale nie zamierzał rezygnować z krytycznych opinii na temat disco polo. To raczej próba wyjaśnienia własnych intencji niż pełne wyciągnięcie ręki w geście pojednania.
„Nie powiedziałem, że Zenek śpiewa z playbacku. To jest właśnie to, co nazywamy lost in translation, czyli między słowami, coś ktoś usłyszał, ale nie powtórzył dokładnie. Ja na przykładzie jednej z piosenek sparodiowałem całe zjawisko, jakim jest disco polo. Nie powiedziałem, że Zenek śpiewa z playbacku, tylko że wykonawcy disco polo najczęściej to robią, na przykładzie piosenki, którą śpiewał Zenek Martyniuk” – mówił Jacek.
Dla Jacka Kawalca cała historia jest kolejnym epizodem w karierze, która od początku wymykała się prostym kategoriom. Urodził się w Warszawie 29 września 1961 roku.
Ukończył Wydział Aktorski łódzkiej szkoły filmowej, a zawodową drogę rozwijał zarówno na scenie teatralnej, jak i przed kamerą.
Występował w filmach i serialach, pracował w dubbingu, a jego charakterystyczny głos z czasem stał się jednym z rozpoznawalnych elementów jego zawodowego wizerunku.
Szeroka publiczność zapamiętała go jednak przede wszystkim jako prowadzącego „Randkę w ciemno”. Program emitowany w TVP1 w latach 1992–1998 należał do popularnych telewizyjnych rozrywek lat dziewięćdziesiątych.
Kawalec potrafił rozmawiać z uczestnikami z lekkością, żartować i utrzymywać tempo widowiska. Widzowie kojarzyli go z uśmiechem i swobodą, choć jego zawodowe ambicje nigdy nie ograniczały się do telewizji.

Na ekranie pojawiał się w wielu produkcjach, a jedną z ról, z którymi jest kojarzony, pozostaje Tomasz Witebski z serialu „Ranczo”.
Pracował również w teatrze i przy dubbingu. Równolegle rozwijał muzyczną pasję, która towarzyszyła mu znacznie dłużej, niż mogłoby się wydawać osobom znającym go głównie z telewizji.
Już w 1995 roku wydał album „Be My Love, Shakespeare”, na którym interpretował sonety Williama Szekspira w języku angielskim. Później koncertował z projektami opartymi na muzyce Joe Cockera i własnych interpretacjach znanych utworów.
W wywiadach podkreślał, że rock był mu bliski od młodości. Jako dwunastolatek zaczął uczyć się angielskiego, ponieważ chciał rozumieć teksty piosenek Pink Floyd. Muzyka nie była więc dodatkiem do aktorstwa, lecz osobną częścią jego życia.
Kiedy w styczniu 2022 roku dołączył do Budki Suflera, dla wielu fanów był to sporym zaskoczeniem. Nie wszyscy od razu potrafili wyobrazić sobie aktora znanego z „Randki w ciemno” w roli wokalisty legendarnej rockowej grupy.
Kawalec przekonywał jednak, że nie zamierza naśladować Krzysztofa Cugowskiego. Chciał śpiewać po swojemu i z szacunkiem podchodzić do repertuaru zespołu.
Wspominał też, że jego rodzina dobrze znała jego rockową stronę. Na sześćdziesiąte urodziny zorganizował dla przyjaciół trzygodzinny koncert rockowy.
W życiu prywatnym przez wiele lat stronił od medialnego rozgłosu. Z Joanną, teatrolożką, poznał się w warszawskim Teatrze Komedia, gdzie ona pracowała, a on rozwijał karierę aktorską.
Pobrali się w 1985 roku i doczekali dwojga dzieci: córki Kaliny oraz syna Kajetana. Kawalec rzadko opowiadał o rodzinie, a w wywiadach podkreślał, że nie ma potrzeby publicznie odsłaniać wszystkich szczegółów małżeństwa.
Dzieci wybrały własne ścieżki zawodowe, choć oboje pozostali blisko świata sztuki. Kalina pracuje w branży filmowej i była związana z produkcją efektów wizualnych do „Księgi dżungli”, filmu nagrodzonego Oscarem za efekty specjalne.
Kajetan z kolei zainteresował się produkcją muzyczną, tworzeniem bitów i miksowaniem. Ojciec mówił o nim z dumą, choć przyznawał, że syn słucha zupełnie innej muzyki – bliższej elektronice i hip-hopowi.
W grudniu 2023 roku zmarła Joanna Kawalec. Była to bolesna strata po niemal czterech dekadach wspólnego życia.
Aktor nie należy do osób, które chętnie opowiadają o najintymniejszych doświadczeniach, dlatego również ten rozdział zachował dla siebie.
Nie szukał medialnych zwierzeń ani nie budował wokół rodzinnej tragedii publicznej opowieści. W jego przypadku prywatność od dawna pozostaje granicą, której nie chce przekraczać.
Dziś nazwisko Jacka Kawalca ponownie pojawia się w nagłówkach przede wszystkim za sprawą konfliktu z Zenonem Martyniukiem. Spór okazał się znacznie poważniejszy, niż mogło się wydawać po pierwszym nagraniu z koncertu.
Doprowadził do ostrych wypowiedzi, publicznych przeprosin i zakończenia współpracy z Budką Suflera.
Jednocześnie pokazał, że Kawalec nie zamierza rezygnować z własnego sposobu komentowania rzeczywistości, nawet jeśli jego słowa wywołują sprzeciw.
Czy kiedyś usiądzie z Martyniukiem i wyjaśni wszystko bez kamer, komentarzy i pośredników?
Tego na razie nie wiadomo. Aktor pozostawił otwarte drzwi do rozmowy, ale prawdziwe porozumienie wymagałoby również gotowości drugiej strony.
Na dziś wiadomo jedynie, że przeprosiny padły, lecz różnica zdań pozostała. A w tej historii najważniejsze pytanie wciąż brzmi nie to, kto miał ostatnie słowo, lecz czy obaj artyści będą jeszcze chcieli ze sobą spokojnie porozmawiać.



