Przez ponad trzy dekady tworzyli jeden z najbardziej rozpoznawalnych duetów polskiej muzyki rozrywkowej. Michał Wiśniewski przyciągał uwagę kamer, udzielał wywiadów i był twarzą Ich Troje.
Jacek Łągwa wolał stać nieco z boku, pilnować muzyki i dźwięku, komponować oraz pracować nad kolejnymi utworami. Taki podział sprawdzał się przez lata, choć – jak sam dziś przyznaje – miał również swoją cenę.
W najnowszych wypowiedziach muzyk wrócił do kulis tej współpracy i zdradził, że z perspektywy czasu trochę żałuje, iż mocniej nie zadbał o własną rozpoznawalność.
Nie oznacza to jednak, że zamierza odwrócić się od zespołu. Przeciwnie, mimo trudnych momentów obaj założyciele nadal pracują razem.
Historia Ich Troje zaczęła się w Łodzi w 1995 roku. Jacek Łągwa i Michał Wiśniewski poznali się rok wcześniej, a zanim stworzyli zespół, wspólnie uruchomili klub karaoke.
Szybko okazało się, że mają pomysł na muzyczny projekt, który będzie różnił się od tego, co dominowało wówczas na polskiej scenie.
Do pierwszego składu dołączyła Magda Femme, a grupa zaczęła budować własne brzmienie i charakterystyczny wizerunek.
Łągwa odpowiadał za muzyczną stronę przedsięwzięcia, Wiśniewski zaś potrafił porwać publiczność i sprawić, że o zespole mówiło się nie tylko w radiu, ale również w telewizji i prasie.
Pierwszy album, „Intro”, ukazał się w 1996 roku i szybko zdobył popularność. Później przyszły kolejne płyty, wielkie koncerty i przeboje, które do dziś wiele osób potrafi zaśpiewać z pamięci.
„Powiedz”, „Zawsze z tobą chciałbym być” czy „A wszystko to… (bo ciebie kocham)” stały się znakami rozpoznawczymi grupy.
Ich Troje dwukrotnie reprezentowało Polskę na Eurowizji – w 2003 roku z piosenką „Keine Grenzen – Żadnych granic” oraz w 2006 roku z utworem „Follow My Heart”. Na początku XXI wieku zespół był prawdziwym fenomenem, a jego koncerty przyciągały tłumy.
Za tym sukcesem stał jednak nie tylko charyzmatyczny wokalista. Łągwa był muzycznym zapleczem grupy, człowiekiem odpowiedzialnym za kompozycje, aranżacje, produkcję i realizację dźwięku.
To właśnie on współtworzył brzmienie, które słuchacze kojarzyli z Ich Troje. W rozmowie w cyklu „Bez Garnituru” wyjaśnił, że podział obowiązków między nim a Wiśniewskim był ustalony od samego początku.
On zajmował się muzyką i dźwiękiem, natomiast Michał odpowiadał za stronę biznesową, wizerunek, koncertowe widowisko i to, co działo się na scenie. W kwestiach muzycznych wokalista pozostawiał mu dużą swobodę.

Łągwa nie ukrywa, że taki układ miał swoje zalety. Nie musieli rywalizować o uwagę publiczności ani walczyć o pozycję frontmana. Wiedzieli, kto za co odpowiada, i dzięki temu mogli skupić się na pracy.
Zauważył jednak, że w muzycznym świecie zespół zazwyczaj potrzebuje jednej osoby, która będzie jego najbardziej rozpoznawalną twarzą.
W Ich Troje tę rolę od początku pełnił Wiśniewski. Jacek nie próbował z nim konkurować, a nawet cieszył się, że kolega lubi występować przed kamerami i udzielać wywiadów.
Dopiero po latach spojrzał na tę decyzję z pewnym dystansem. Wprost przyznał, że trochę żałuje, iż sam nie zabiegał mocniej o rozpoznawalność.
Dziś Michałowi znacznie łatwiej rozwijać indywidualne projekty i funkcjonować jako samodzielna gwiazda. Łągwa ma świadomość, że jego nazwisko jest mniej znane, choć wkład w sukces grupy był ogromny.
Nie mówi jednak o tym z goryczą. Raczej zastanawia się, jak mogłaby wyglądać jego kariera, gdyby przed laty częściej wychodził z cienia.
Nie oznacza to, że całkowicie zrezygnował z własnych ambicji. W 2009 roku wydał solowy album „Rozdział drugi”. Pracował również jako kompozytor przy produkcjach teatralnych, filmowych i telewizyjnych.
Wcześniej współpracował z Varius Manx, z którym nagrał albumy „The Beginning” i „The New Shape”. Muzyka towarzyszyła mu zresztą od dzieciństwa. Urodził się 11 października 1969 roku w Łodzi, w rodzinie aktorskiej.
Jego rodzicami byli Janina Borońska i Andrzej Łągwa. Pierwsze zawodowe doświadczenia zdobywał już jako sześciolatek, pracując przy dubbingu.
Użyczył głosu między innymi Małemu Księciu. Później występował także w filmach i spektaklach telewizyjnych, a w 1980 roku zagrał Adasia Niezgódkę w „Niezwykłych przygodach pana Kleksa”.
Ostatecznie wybrał jednak muzykę. Ukończył Państwową Szkołę Muzyczną II stopnia im. Stanisława Moniuszki w Łodzi. Zanim Ich Troje stało się ogólnopolskim fenomenem, komponował muzykę do reklam, spektakli i filmów.
Nie był więc przypadkowym instrumentalistą, który znalazł się w popularnym zespole. Miał przygotowanie, doświadczenie i własną artystyczną drogę.
W 2023 roku zaskoczył fanów jeszcze jednym krokiem – w wieku 54 lat rozpoczął studia na Politechnice Łódzkiej, na Wydziale Elektrotechniki. Przyznał, że od dawna interesowała go elektronika i postanowił wrócić do tej pasji.
Życie prywatne muzyka również nie zawsze układało się spokojnie. W 1993 roku poślubił Dorotę. Z tego małżeństwa ma dwie córki: Marię Izabellę i Aleksandrę Zuzannę.
Związek zakończył się rozwodem w 2007 roku. Po rozstaniu Łągwa musiał poukładać życie na nowo, a przez pewien czas nie było mu łatwo.
W 2020 roku ponownie stanął na ślubnym kobiercu – jego żoną została Karolina Raj, z którą znał się już wcześniej. Para nie ma wspólnych dzieci, a muzyk rzadko opowiada o ich codzienności. Woli trzymać rodzinę z dala od medialnego zainteresowania.
W jego biografii nie zabrakło również poważnych problemów zdrowotnych i finansowych. Łągwa przeszedł operację tętniaka mózgu.
Po latach opowiadał, że początkowo nie zdawał sobie sprawy z powagi sytuacji, a szybka interwencja lekarzy uratowała mu życie. W 2019 roku ogłoszono jego upadłość konsumencką.
Muzyk mówił publicznie o trudnościach finansowych, które narastały między innymi po tym, jak poręczył zobowiązania Michała Wiśniewskiego.
Sprawa ciągnęła się latami i mocno wpłynęła na jego życie. Okres wielkich zarobków z koncertów okazał się więc tylko jednym rozdziałem historii, która później przyniosła także bolesne konsekwencje.
„Generalnie rzecz biorąc, dalej pracujemy razem i wszystko jest w jak najlepszej formie. Tutaj się nic złego zewnętrznie nie dzieje. Tarcia pomiędzy ojcami założycielami to jest u nas standard i to było tak naprawdę od samego początku, czyli przez 30 lat” – dodał.
W ostatnich miesiącach coraz częściej pojawiały się pytania o przyszłość Ich Troje. W rozmowie z RMF24 Łągwa przyznał, że jego relacje z Wiśniewskim nie są obecnie idealne.
Nie próbował udawać, że po trzydziestu latach wspólnej pracy między muzykami nie ma napięć. Powiedział, że spotykają się i pracują razem, ponieważ wymaga tego dobro zespołu, ale czeka ich poważna rozmowa o dalszych losach grupy.
„To jest różnie, one mają swoje peaki [ang. szczyty] i mają swoje dołki. Myśmy podjechali na taką górkę, dotarliśmy do szczytu parę miesięcy temu, ale myślę, że się dogadaliśmy (…). Nie powiedzieliśmy dosłownie: 'Wiesz co, dobra, to w takim razie zakręcamy kranik’. Nie było takiej sytuacji w tym roku, ale byliśmy blisko” – wyjawił.
W pewnym momencie byli nawet blisko decyzji o czasowym zakończeniu działalności. Nie doszło jednak do rozstania, a Łągwa podkreślił, że nadal wspólnie pracują.
To nie pierwszy kryzys w historii zespołu. Muzycy już wcześniej przechodzili przez konflikty, przerwy i powroty.
Sam Łągwa przypomniał nawet, że w 2003 roku, kilka godzin przed występem na Eurowizji, Ich Troje formalnie się rozwiązało.
Do porozumienia doszło dopiero po występie, w drodze powrotnej autobusem. Taka historia dobrze pokazuje, jak burzliwa potrafi być relacja dwóch ludzi, którzy przez lata wspólnie budowali muzyczną markę.
Dziś Łągwa nie składa deklaracji o odejściu. Z jego słów wynika raczej, że zaakceptował specyfikę tej współpracy: nie muszą być nierozłącznymi przyjaciółmi, żeby potrafili razem tworzyć muzykę.
Podział ról nadal działa, a każdy z nich zna swoje miejsce. Muzyk przyznaje, że żałuje nieco mniejszej rozpoznawalności, ale nie mówi, że chciałby zamienić się z Wiśniewskim miejscami.
Przez lata wybrał rolę człowieka stojącego za brzmieniem Ich Troje i to właśnie dzięki tej pracy zespół zdobył tak silną pozycję. Teraz przed nim i Michałem kolejny ważny rozdział.
Czy pozostaną razem na scenie przez następne lata? Na razie nic nie wskazuje na natychmiastowy koniec, ale jedno jest pewne: po ponad trzydziestu latach wspólnej historii obaj wiedzą, że decyzja o przyszłości nie może być już odkładana w nieskończoność.

