Byli parą, na którą patrzyło się jak na kadr z filmu. Wysoki, charyzmatyczny on – symbol męskości lat 60. i 70. Smukła, elegancka ona – kobieta o spojrzeniu, które przyciągało uwagę.
Marek Perepeczko i Agnieszka Fitkau-Perepeczko rzeczywiście wyglądali jak para z Hollywoodu. A jednak ich historia była bardziej skomplikowana niż filmowy scenariusz.
Marek Perepeczko zdobył ogromną popularność rolą w serialu Janosik. Jako legendarny zbójnik stał się idolem kobiet i symbolem męskiej siły.
Wysoki, przystojny, obdarzony charakterystycznym głosem – trudno było go nie zauważyć. Sława przyszła szybko i była intensywna.
„Nie byłem przygotowany na aż taką popularność” – przyznawał po latach. – „Nagle każdy coś ode mnie chciał”.
Agnieszka Fitkau również była związana z aktorstwem i światem artystycznym. Poznali się jeszcze jako bardzo młodzi ludzie.
Ich uczucie rodziło się w czasach, gdy marzenia wydawały się większe niż rzeczywistość. Pobrali się w latach 60., wierząc, że razem zdobędą świat.
Ich związek od początku był pełen pasji. Byli silnymi osobowościami, ambitnymi, niezależnymi. Gdy kariera Marka nabrała rozpędu, a on sam zaczął pracować także za granicą, między nimi pojawiła się odległość – nie tylko geograficzna.
W latach 80. Marek wyjechał do Australii, gdzie przez kilka lat próbował swoich sił zawodowo. To był trudny czas dla małżeństwa. Rozłąka, nowe środowisko, inne tempo życia. A jednak formalnie wciąż byli mężem i żoną.
„Miłość nie zawsze oznacza bycie obok siebie codziennie” – mówiła Agnieszka w jednym z wywiadów. – „Czasem to decyzja, że mimo wszystko nie przekreślasz drugiego człowieka”.
Mieli momenty rozstań, okresy chłodu i dystansu. Żyli osobno, dojrzewali osobno, ale nigdy nie zdecydowali się na rozwód. To właśnie ten paradoks budził największe zainteresowanie opinii publicznej. Jak można być osobno, a jednak razem?
Perepeczko po powrocie do Polski znów pojawił się w teatrze i telewizji. Został dyrektorem teatru w Częstochowie, angażował się w życie artystyczne. Był człowiekiem silnym, ale też – jak wspominali bliscy – wrażliwym i lojalnym.
„Agnieszka była częścią mojego życia, niezależnie od tego, gdzie byłem” – podkreślał. – „Tego się nie da wymazać”.
Ich relacja zmieniała się z czasem. Z młodzieńczej namiętności przeszła w coś bardziej dojrzałego – może mniej spektakularnego, ale głębokiego. Nie mieli dzieci, więc cała energia skupiała się na nich samych – na rozmowach, sporach, powrotach.
Byli parą nietypową. Nie idealną. Nie bez skaz. A jednak trwali w małżeństwie aż do śmierci Marka w 2005 roku. To Agnieszka była przy nim w ostatnich latach, wspierała go w chorobie.
„Przeżyliśmy razem całe życie” – mówiła po jego odejściu. – „Nawet jeśli czasem osobno”.
Historia Marka Perepeczki i Agnieszki Fitkau-Perepeczko nie jest bajką o miłości bez problemów.
To raczej opowieść o dwóch silnych ludziach, którzy nie potrafili – albo nie chcieli – przeciąć łączącej ich nici. O małżeństwie, które przetrwało mimo rozstań, mimo emigracji, mimo różnic.
On – idol pokolenia, Janosik z telewizji. Ona – kobieta z klasą, która nie pozwoliła, by ich historia została sprowadzona do plotki.
Razem stworzyli relację, która wymykała się schematom.
Może właśnie dlatego ich miłość tak fascynuje. Bo pokazuje, że związek nie zawsze jest prostą linią.
Czasem jest drogą z zakrętami, z oddaleniami i powrotami. A jednak – jeśli fundament jest mocny – można pozostać małżeństwem aż do końca.
